๙. ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน (๑๙๙)

๒๐๑|๒๐๑.๔๗| สุมงฺคโลติ นาเมน สยมฺภู อปราชิโต ปวนา นิกฺขมิตฺวาน นครํ ปาวิสิ ชิโน ฯ |๒๐๑.๔๘| ปิณฺฑจารํ จริตฺวาน นิกฺขมฺม นครา มุนิ กตกิจฺโจว สมฺพุทฺโธ โส วสิ วนมนฺตเร ฯ |๒๐๑.๔๙| ติกณฺฑิปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สยมฺภุสฺส มเหสิโน ฯ |๒๐๑.๕๐| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๐๑.๕๑| ฉฬาสีติมฺหิโต กปฺเป อปเสลาสนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๐๑.๕๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติกณฺฑิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติกณฺฑิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ