๓. เทวรัตนิยเถราปทาน (๒๒๓)

เมื่อก่อนนี้ เราเป็นพรานเนื้อ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลี สมควรรับ เครื่องบูชา ในป่าใหญ่ เราจึงถวายชิ้นเนื้อแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่า วิปัสสี ผู้แสวงหาคุณใหญ่ เราได้เสวยอิสริยยศในโลก (นี้) พร้อมทั้ง เทวโลก ด้วยการถวายเนื้อนี้ รัตนะย่อมบังเกิดแก่เรา รัตนะ ๒ ประการ เกิดแก่เราในโลก เพื่อบรรลุธรรมในปัจจุบัน เราย่อมเสวยรัตนะทั้งหมด นั้น เพราะผลแห่งการถวายเนื้อ ตัวของเราอ่อนและปัญญาของเรารู้ได้ ละเอียดละออ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายเนื้อใด ในกาลนั้น ด้วยการถวายเนื้อนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนื้อ ใน กัลปที่ ๔ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง เป็นจอมแห่งชน มีนามว่ามหาโรหิตะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำ เสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเทวรัตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เทวรัตนิยเถราปทาน. จบ ภาณวารที่ ๑๐

|๒๒๕.๑๒| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ |๒๒๕.๑๓| มํสเปสิ มยา ทินฺนา วิปสฺสิสฺส มเหสิโน สเทวกสฺมิ โลกสฺมึ อิสฺสรํ การยามหํ ฯ |๒๒๕.๑๔| อิมินา มํสทาเนน รตนํ นิพฺพตฺตเต มม ทุเว เม รตนา โลเก ทิฏฺฐธมฺมสฺส ปตฺติยา ฯ |๒๒๕.๑๕| เตหํ สพฺเพ อติโภมิ มํสทานสฺส ปตฺติยา คตฺตญฺจ มุทุกํ มยฺหํ ปญฺญา นิปุณเวทินี ฯ |๒๒๕.๑๖| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มํสมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มํสทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๒๕.๑๗| อิโต จตุตฺถเก กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป มหาโรหิตนาโม โส จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๒๕.๑๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทฺวรตนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เทฺวรตนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ ทสมํ ภาณวารํ ฯ