๗. โสวรรณวฏังสกิยเถราปทาน (๒๒๗)

๒๒๙|๒๒๙.๓๔| อุยฺยานภูมึ นิยฺยนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ วฏํสกํ คเหตฺวาน โสวณฺณํ สาธุนิมฺมิตํ ฯ |๒๒๙.๓๕| สีฆํ คโต สมารุยฺห หตฺถิกฺขนฺธคโต อหํ พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน ฯ |๒๒๙.๓๖| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๒๙.๓๗| สตฺตวีเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป มหาปตาโป นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๒๙.๓๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โสวณฺณวฏํสกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โสวณฺณวฏํสกิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ