๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๗. ปทุมุกเขปวรรค] ๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน ๒๗. ปทุมุกเขปวรรค หมวดว่าด้วยการวางดอกปทุมถวายเป็นต้น ๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระอากาสุกขิปิยเถระ (พระอากาสุกขิปิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
ข้าพเจ้าถือดอกบัว ๒ ดอก เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้องอาจกว่านรชน กำลังเสด็จไประหว่างร้านตลาด
ข้าพเจ้าวางดอกบัวดอกหนึ่งไว้ แทบพระบาทของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด อีกดอกหนึ่งข้าพเจ้าหยิบโยนขึ้นไปในอากาศ
ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้
ในกัปที่ ๓๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าอันตลิกขกร เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระอากาสุกขิปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ อากาสุกขิปิยเถราปทานที่ ๑ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๒๔}