๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗)

๒๙|๒๙.๑๖๗| วิปสฺสิสฺส ภควโต โพธิยา ปาทมุตฺตเม ปุราณํ ปุฬินํ ฉฑฺเฑตฺวา สุทฺธํ ปุฬินมากิรึ ฯ |๒๙.๑๖๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุฬินมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฬินทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๙.๑๖๙| ติปญฺญาเส อิโต กปฺเป ราชา อาสึ ชนาภิภู มหาปุฬิโน นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๙.๑๗๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฬินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฬินปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ