๙. พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน

ครั้งนั้น ข้าพเจ้า (และ) บิดาของข้าพเจ้า (ก็มีชื่อว่าเวธัมภินีด้วย) บิดาจูงมือข้าพเจ้าพาไปมอบถวายแด่พระมหามุนี {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๔๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๙. ปัณณทายกวรรค] ๑๐. ปุพพังคมนิยเถราปทาน

พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลกเหล่านี้ ทรงมุ่งหมายข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเลื่อมใส ได้บำรุงพระพุทธเจ้าเหล่านั้นโดยเคารพด้วยมือทั้ง ๒ ของตน

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้บำรุงพระพุทธเจ้าทั้งหลายไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบำรุง

ในกัปที่ ๒๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิ ๔ ชาติ พระนามว่าสมณุปัฏฐาก มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระพุทธุปัฏฐายิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ พุทธุปัฏฐายิกเถราปทานที่ ๙ จบ