๒. ปุปผธารกเถราปทาน (๒๙๒)

เราเป็นผู้นุ่งผ้าเปลือกไม้คากรอง ห่มหนังสัตว์เฉวียงบ่าข้างซ้าย ยังอภิญ- ญา ๕ ให้บังเกิดแล้ว เป็นผู้ลูบคลำพระจันทร์ได้ เราได้เห็นพระศาสดาพระ นามว่าวิปัสสี ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว ซึ่งเสด็จมาถึงสำนักเรา เราจึงยก ดอกแคฝอยขึ้นบูชาแด่พระองค์ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ยกดอกไม้ ใดขึ้นบูชา ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการยกดอกไม้ ขึ้นบูชา ในกัลปที่ ๘๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง เป็นใหญ่ในแผ่นดิน พระนามว่า สมันตธรณะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปุปผธารกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปุปผธารกเถราปทาน.

|๒๙๔.๖| วากจีรธโร อาสึ อชินุตฺตรวาสโน อภิญฺญา ปญฺจ นิพฺพตฺโต จนฺทสฺส ปริมชฺชโก ฯ |๒๙๔.๗| วิปสฺสึ โลกปชฺโชตํ ทิสฺวา อภิคตํ มมํ ปาริฉตฺตกปุปฺผานิ ธาเรสึ สตฺถุโน อหํ ฯ |๒๙๔.๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิธารยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธารณาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๔.๙| สตฺตาสีติมฺหิโต กปฺเป เอโก อาสึ มหีปติ สมนฺตธรโณ นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๙๔.๑๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผธารโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุปฺผธารกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ