๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน (๒๙๕)

เราออกจากประตูพระอารามแล้ว ได้ลาด (ทอด) ไม้จันทน์ขาวไว้ (เพื่อ ให้สงฆ์เดิน) เราได้เสวยกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งบุรพกรรม ม้า สินธพอาชาไนย มีกำลังวิ่งเร็วดังลม เป็นพาหนะเร็ว เราได้เสวยผลนั้น ทั้งหมด นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์ขาว โอ กุศลสมภารน้อย (กลับ) ให้ผลมากมาย เราทำดีในเขตดี ผลอื่นไม่ได้เสี้ยวแห่งกุศล สมภารที่เรา ทำในสงฆ์ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ลาดไม้จันทร์ขาว ในกัลปที่ ๗๕ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีนามว่าสุปติฏฐิตะ มีเดชมาก มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโคสีสนิกเขปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ โคสีสนิกเขปกเถราปทาน.

|๒๙๗.๒๑| อารามทฺวารา นิกฺขมฺม โคสีสํ สนฺถตํ มยา อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๙๗.๒๒| อาชานิยา วาตชวา สินฺธวา สีฆพาหนา อนุโภมิ สพฺพเมตํ โคสีสสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๗.๒๓| อโห การํ ปรมการํ สุเขตฺเต สุกตํ มยา สงฺเฆ กตสฺส การสฺส น อญฺญํ กลมคฺฆติ ฯ |๒๙๗.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สีสํ สนฺถรึ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๗.๒๕| ปญฺจสตฺตติกปฺปมฺหิ สุปติฏฺฐิตนามโก เอโก อาสึ มหาเตโช จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๙๗.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โคสีสนิกฺเขปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โคสีสนิกฺเขปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ