๒. โภชนทายกเถราปทาน (๓๑๒)
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ โภชนทายกเถราปทานที่ ๒ (๓๑๒) ว่าด้วยผลแห่งการถวายโภชนะ
ทุติยํ โภชนทายกตฺเถราปทานํ (๓๑๒)
พระชินเจ้าย่อมรุ่งโรจน์ทุกเมื่อ ดังหน่อไม้รังที่เกิดดี เช่นไม้อัญชันกำลัง ขึ้นงาม เหมือนลายรุ้งในอากาศ เรามีใจผ่องใส ได้ถวายโภชนะแด่พระ- องค์ผู้เป็นเทวดาล่วงเทวดา พระนามว่าเวสสภู ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ หลวง พระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ไม่แพ้อะไร ทรงอนุโมทนาทานของเรานั้นว่า ผลจงเกิดแก่ท่านในภพที่เกิด ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวาย โภชนะ ในกัลปที่ ๒๕ แต่กัลปนี้ เราได้เห็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์ หนึ่ง พระนามว่า อมิตตกะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพล มาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโภชนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ โภชนทายกเถราปทาน.
|๓๑๔.๔| สุชาโต สาลลฏฺฐีว โสภญฺชนํ อิวุคฺคโต อินฺทลฏฺฐีริวากาเส วิโรจติ สทา ชิโน ฯ |๓๑๔.๕| ตสฺส เทวาติเทวสฺส เวสฺสภุสฺส มเหสิโน อทาสึ โภชนมหํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๓๑๔.๖| ตํ เม พุทฺโธ อนุโมทิ สยมฺภู อปราชิโต ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ ผลํ นิพฺพตฺตตุ ตว ฯ |๓๑๔.๗| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โภชนสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๓๑๔.๘| ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ อมิตฺตโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๑๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โภชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โภชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ