๕. ผุสิตกัมมิยเถราปทาน

ครั้งนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน พร้อมด้วยพระขีณาสพทั้งหลาย ประทับอยู่ ณ สังฆาราม

พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีนั้น ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เสด็จออกจากประตูอาราม ได้ประทับยืน พร้อมด้วยพระขีณาสพ ๑๐๐,๐๐๐ องค์

ข้าพเจ้านุ่งหนังสัตว์และห่มผ้าเปลือกไม้ ถือน้ำเจือดอกโกสุม เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ทำจิตของตนให้เลื่อมใส เกิดโสมนัส ประคองอัญชลี ถือน้ำเจือดอกโกสุมไปประพรมพระพุทธเจ้า

ด้วยกรรมนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงสรรเสริญกรรมของข้าพเจ้าแล้ว ได้เสด็จไปตามพระประสงค์

ข้าพเจ้าได้บูชาพระชินเจ้าด้วยน้ำซึ่งกำหนดได้ ๕,๐๐๐ หยด ได้ครองเทวสมบัติเพราะน้ำ ๒,๕๐๐ หยด

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพราะน้ำ ๒,๕๐๐ หยด ได้บรรลุอรหัตตผลด้วยกรรมที่เหลือ

ในกาลที่ข้าพเจ้าเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ก็มีนามว่าผุสิตะ ในกาลที่ข้าพเจ้าเป็นท้าวเทวราช คำว่า ผุสิตะ นั้นแล เป็นชื่อของข้าพเจ้า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๐๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๔. คันโธทกวรรค] ๕. ผุสิตกัมมิยเถราปทาน

เมื่อข้าพเจ้าเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม หยดน้ำย่อมตกโดยรอบข้าพเจ้าข้างละหนึ่งวา

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าเป็นผู้สิ้นอาสวะทั้งปวงแล้ว นี้เป็นผลแห่งหยดน้ำ

กายของข้าพเจ้ามีกลิ่นหอมฟุ้งไปเหมือนกลิ่นจันทน์ กลิ่นหอมที่ออกจากร่างกายของข้าพเจ้า ฟุ้งไป ๒๕๐ ชั่วธนู

ชนทั้งหลายสูดกลิ่นหอมอบอวล ที่ประกอบด้วยบุญกรรมแล้ว ย่อมรู้ได้ทันทีว่า พระเจ้าผุสิตะ เสด็จมา ณ ที่นี้

กิ่งไม้ ใบไม้ ท่อนไม้ และแม้กระทั่งหญ้า ทุกชนิด (ดังจะ) รู้ความดำริของข้าพเจ้า ย่อมสำเร็จเป็นกลิ่นหอมทันที

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ไม้จันทน์บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยหยดน้ำ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระผุสิตกัมมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ผุสิตกัมมิยเถราปทานที่ ๕ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๐๗}