๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน (๓๓๗)

๓๓๙|๓๓๙.๗๕| นคเร พนฺธุมติยา อโหสึ ปรกมฺมิโก ปรกมฺมายเน ยุตฺโต ปรภตฺตํ อปสฺสิโต ฯ |๓๓๙.๗๖| รโหคโต นิสีทิตฺวา เอวํ จินฺเตสหํ ตทา พุทฺโธ โลเก สมุปฺปนฺโน อธิกาโร จ นตฺถิ เม ฯ |๓๓๙.๗๗| กาโล คตึ เม โสเธตุํ ขโณ เม ปฏิปาทิโต ทุกฺโข นิรยสมฺผสฺโส อปุญฺญานํ หิ ปาณินํ ฯ |๓๓๙.๗๘| เอวาหํ จินฺตยิตฺวาน กมฺมสามึ อุปาคมึ เอกาหํ กมฺมํ ยาจิตฺวา ปวนํ ปาวิสึ อหํ ฯ |๓๓๙.๗๙| ติณกฏฺฐญฺจ วลฺลิญฺจ อาหริตฺวานหนฺตทา ติทณฺฑเก ฐเปตฺวาน อกํ ติณกุฏึ อหํ ฯ |๓๓๙.๘๐| สงฺฆสฺสตฺถาย กุฏิกํ นิยฺยาเทตฺวาน ตํ อหํ ตทเหเยว อาคนฺตฺวา กมฺมาสามึ อุปาคมึ ฯ |๓๓๙.๘๑| เตน กมฺเมน สุกเตน ตาวตึสํ อคญฺฉหํ ตตฺถ เม สุกตํ พฺยมฺหํ ติณกุฏิกาย นิมฺมิตํ ฯ |๓๓๙.๘๒| สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ธชาลุ หริตามโย สตสหสฺสนิยฺยูหา พฺยเมฺห ปาตุภวึสุ เม ฯ |๓๓๙.๘๓| ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ มม สงฺกปฺปมญฺญาย ปาสาโท อุปติฏฺฐติ ฯ |๓๓๙.๘๔| ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส น วิชฺชติ ตาสํ มม น ชานามิ ติณกุฏิกายิทํ ผลํ |๓๓๙.๘๕| สีหา พฺยคฺฆา จ ทีปิ จ อจฺฉโกกตรจฺฉโย สพฺเพ มํ ปริวชฺชนฺติ ติณกุฏิกายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๙.๘๖| สิรึสปา จ ภูตา จ อหิกุมฺภณฺฑรกฺขสา เตปิ มํ ปริวชฺชนฺติ ติณกุฏิกายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๙.๘๗| น ปาปสุปินสฺสาหํ สรามิ ทสฺสนํ มม อุปฏฺฐิตา สติ มยฺหํ ติณกุฏิกายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๙.๘๘| ตาเยว ติณกุฏิกาย อนุโภตฺวาน สมฺปทา โคตมสฺส ภควโต ธมฺมํ สจฺฉิกรึ อหํ ฯ |๓๓๙.๘๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ติณกุฏิกายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๙.๙๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณกุฏิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติณกุฏิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ