๒. ยวกลาปิยเถราปทาน

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนทำนาข้าวเหนียวอยู่ในกรุงอรุณวดี ได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่หนทาง จึงลาดฟ่อนข้าวเหนียวถวาย (ให้ประทับ)

พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้ทรงอนุเคราะห์ ทรงมีพระกรุณา เป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า จึงประทับนั่งบนเครื่องลาดฟ่อนข้าวเหนียว

ข้าพเจ้าเห็นพระองค์ผู้ปราศจากมลทิน ผู้เพ่งพินิจมาก ผู้นำวิเศษ ประทับนั่งแล้ว จึงเกิดความปราโมทย์ ได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการลาดฟ่อนข้าวเหนียว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระยวกลาปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ยวกลาปิยเถราปทานที่ ๒ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๓๔}