๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน (๓๖๓)

๓๖๕|๓๖๕.๘| ผุสฺโส นามาสิ สมฺพุทฺโธ สพฺพธมฺมาน ปารคู วิเวกกาโม สปฺปญฺโญ อาคจฺฉิ มม สนฺติเก ฯ |๓๖๕.๙| ตสฺมึ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา มหาการุณิเก ชิเน ภิสมุฬาลํ ปคฺคยฺห พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ ฯ |๓๖๕.๑๐| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ภิสํ อททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิสทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๖๕.๑๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภิสมุฬาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ภิสมุฬาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ