๖. พักกุลเถราปทาน (๓๙๖)

ภูเขาชื่อโสภิตะ มีอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ พวกศิษย์ของเราช่วยกันสร้าง อาศรมอย่างสวยงามให้เราที่ใกล้ภูเขานั้น ที่ใกล้อาศรมนั้น มีมณฑปเป็น อันมาก ไม้ยางทรายกำลังดอกบาน ไม้มะขวิด ต้นจำปา ไม้กากะทิง ไม้เกต มีเป็นอันมาก มีไม้ยางทราย ต้นพุทรา และต้นมะขามป้อม เป็น อันมาก มีต้นมะปราง น้ำเต้า และบัวขาว กำลังมีดอกบาน มีต้นรักขาว ต้นมะตูม ต้นกล้วย และต้นมะงั่ว (มะนาว) ต้นสะท้อน ต้นรกฟ้าขาว และต้นประยงค์ มีอยู่มาก มีต้นคำไม้สน ต้นกระทุ่ม ต้นไทร และ มะกอก อาศรมของเราเป็นเช่นนี้ เราพร้อมด้วยศิษย์อยู่ที่อาศรมนั้น พระผู้ มีพระภาคผู้สยัมภู พระนามว่าอโนมทัสสี เป็นนายกของโลก ทรงแสวงหา ที่เร้น เสด็จเข้าสู่อาศรมของเรา และเมื่อเราเข้าไปเฝ้า พระมหาวีระพระนาม ว่าอโนมทัสสี ผู้มียศมาก โรคลมก็เกิดขึ้นแก่พระโลกนาถ โดยฉับพลัน เราเที่ยวไปในป่า ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นนายกของโลก ผู้มีจักษุ มียศมาก จึงได้เข้าไปเฝ้า ครั้นได้เห็นพระอิริยาบถเข้าก็เข้าใจได้ในทันทีว่า โรคเกิดขึ้นแก่พระพุทธเจ้าแน่แล้ว เราจึงรีบกลับมาอาศรม ในสำนักของ พวกศิษย์เรา ขณะนั้นเราปรึกษาศิษย์ว่า เราต้องการทำยา ศิษย์ทั้งหมดผู้มี ความเคารพ รับคำของเราแล้วร่วมประชุมกันเพราะเคารพในเราผู้เป็นครู เรารีบขึ้นภูเขาไปเก็บยาทุกสิ่งมาปรุง ได้ปรุงเป็นยาต้มแล้ว รินเอาน้ำยา มาถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ เมื่อพระมหาวีระผู้สัพพัญญู เป็นนายก ของโลก เสวยแล้ว โรคลมของพระสุคตเจ้าผู้แสวงหาคุณยิ่งใหญ่ก็สงบลง ฉับพลัน พระพุทธเจ้า พระนามว่าอโนมทัสสี ผู้มียศมาก ทรงเห็นความ กระวนกระวายสงบแล้ว ประทับนั่งบนอาสนะของพระองค์ ได้ตรัสพระ- คาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดได้ถวายยาแก่เรา และระงับโรคของเราได้ เราจัก พยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ตลอดแสนกัลป ผู้นี้จักบันเทิงอยู่ในเทวโลกนั้น อันมีดนตรีประโคมอยู่ ทุกเมื่อ มาสู่มนุษยโลกแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จักได้เป็นจักรพรรดิราช ๑๐๐๐ ครั้ง ใน ๕๕ กัลป จักได้เป็นกษัตริย์พระนามว่าอโนมิ ทรงชำนะ วิเศษ มีสมุทรสาคร ๔ เป็นขอบเขต เป็นใหญ่ในชมพูทวีป เป็นพระเจ้า จักรพรรดิสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก จักยังดาวดึงส์ให้ กระฉ่อนแล้ว จักเสวยความเป็นใหญ่ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ จักเป็น ผู้ไม่อาพาธ จักเว้นความเร่าร้อนแล้ว ข้ามพ้นความป่วยไข้ได้ในโลก ใน กัลปอันประมาณมิได้แต่กัลปนี้ พระศาสดามีพระนามชื่อว่าโคดม ซึ่งมี สมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติในโลก เขาจักเป็นทายาท ในธรรมของพระศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมนิรมิต กำหนดรู้ อาสวะทั้งปวงแล้ว จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะ นิพพาน จักเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ข้ามพ้นกระแสตัณหาได้ จักเป็นสาวกของพระศาสดามีนามชื่อว่าพักกุละ พระโคดมศากยบุตร ทรงรู้คุณทั้งปวงนี้แล้ว ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ จักทรงตั้งไว้ในเอตทัคคสถาน พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอโนมทัสสี ผู้ สยัมภู เป็นนายกของโลก ผู้ต้องการความวิเวก จึงเสด็จมายังอาศรม ของเรา เรามีความเลื่อมใส ได้ยังพระมหาวีระ ผู้สัพพัญญู เป็นนายก ของโลก ซึ่งเสด็จเข้ามา ให้อิ่มหนำด้วยโอสถทั้งปวง ด้วยมือของตน เรานั้นได้ทำกรรมดีแล้วในเขตที่ดี สมบูรณ์ด้วยพืช ก็ในกาลนั้น เราไม่ อาจให้กรรมที่เราทำแล้วสิ้นไปได้เลย การที่เราได้เห็นพระผู้มีพระภาค ผู้เป็นนายกนั้น เป็นลาภที่เราได้ดีแล้ว ด้วยกรรมอันเหลือนั้น เราได้ บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว พระโคดมศากยบุตรทรงทราบคุณทั้งหมดนี้ ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ทรงตั้งเราไว้ในเอตทัคคสถาน ในกัลปอัน ประมาณมิได้แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่ รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายยา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอน ภพขึ้นได้หมดแล้ว มีอาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ของเรามิได้มี การที่เราได้มาในสำนักพระพุทธเจ้าของเรานี้ เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราบรรลุแล้วโดยลำดับ พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระพักกุลเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ พักกุลเถราปทาน.

|๓๙๘.๓๙๐| หิมวนฺตสฺสวิทูเร โสภิโต นาม ปพฺพโต อสฺสโม สุกโต มยฺหํ สกสิสฺเสหิ มาปิโต ฯ |๓๙๘.๓๙๑| มณฺฑปา จ พหู ตตฺถ ปุปฺผิตา สินฺทุวาริตา กปิฏฺฐา จ พหู ตตฺถ จมฺปกา นาคเกตกา ฯ |๓๙๘.๓๙๒| นิคุณฺฑิโย พหู ตตฺถ พทรามลกาปิ จ ผารุสกา อลาพู จ ปุณฺฑรีกา จ ปุปฺผิตา ฯ |๓๙๘.๓๙๓| อฬกฺกา เพลุวา ตตฺถ กทลี มาตุลุงฺคกา มหานามา พหู ตตฺถ อชฺชุนา จ ปิยงฺคุกา ฯ |๓๙๘.๓๙๔| โกสุมฺภา สลฬา นีปา นิโคฺรธา จ กปิฏฺฐนา เอทิโส อสฺสโม มยฺหํ สสิสฺโสหํ ตหึ วสึ ฯ |๓๙๘.๓๙๕| อโนมทสฺสี ภควา สยมฺภู โลกนายโก คเวสํ ปฏิสลฺลานํ มมสฺสมํ อุปาคมิ ฯ |๓๙๘.๓๙๖| อุเปตญฺจ มหาวีรํ อโนมทสฺสึ มหายสํ ขเณน โลกนาถสฺส วาตาพาโธ สมุฏฺฐหิ ฯ |๓๙๘.๓๙๗| วิจรนฺโต อรญฺญมฺหิ อทฺทสํ โลกนายกํ อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ จกฺขุมนฺตํ มหายสํ ฯ |๓๙๘.๓๙๘| อิริยาปถญฺจ ทิสฺวาน อุปลกฺเขสหํ ตทา นิสฺสํสยํ หิ พุทฺธสฺส พฺยาธิโน อุปปชฺชถ ฯ |๓๙๘.๓๙๙| ขิปฺปํ อสฺสมมาคญฺฉึ มม สิสฺสาน สนฺติเก เภสชฺชํ กตฺตุกาโมหํ สิสฺสํ อามนฺตยึ ตทา ฯ |๓๙๘.๔๐๐| ปฏิสุณิตฺวาน เม วากฺยํ สิสฺสา สพฺเพ สคารวา เอกชฺฌํ สนฺนิปตึสุ สตฺถุ คารวตา มม ฯ |๓๙๘.๔๐๑| ขิปฺปํ ปพฺพตมารุยฺห สพฺโพสถมกาสหํ ปานียโยคํ กตฺวาน พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ ฯ |๓๙๘.๔๐๒| ปริภุตฺเต มหาวีเร สพฺพญฺญุโลกนายเก ขิปฺปํ วาโต วูปสมิ สุคตสฺส มเหสิโน ฯ |๓๙๘.๔๐๓| ปสฺสทฺธํ ทรถํ ทิสฺวา อโนมทสฺสี มหายโส สกาสเน นิสีทิตฺวา อิมา คาถา อภาสถ ฯ |๓๙๘.๔๐๔| โย เม อทาสิ เภสชฺชํ พฺยาธิญฺจ สมยี มม ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต ฯ |๓๙๘.๔๐๕| กปฺปสตสหสฺสานิ เทวโลเก รมิสฺสติ วาทิเต ตูริเย ตตฺถ โมทิสฺสติ สทา อยํ ฯ |๓๙๘.๔๐๖| มนุสฺสโลกมาคนฺตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต สหสฺสกฺขตฺตุํ ราชาปิ จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ |๓๙๘.๔๐๗| ปญฺจปญฺญาสกปฺปมฺหิ อโนมิ นาม ขตฺติโย จาตุรนฺโต วิชิตาวี ชมฺพูทีปสฺส อิสฺสโร ฯ |๓๙๘.๔๐๘| สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ตาวตึเสหิ โขเภตฺวา อิสฺสรํ การยิสฺสติ ฯ |๓๙๘.๔๐๙| เทวภูโต มนุสฺโส วา อปฺปาพาโธ ภวิสฺสติ ปริทาหํ วิวชฺเชตฺวา พฺยาธึ โลเก ตริสฺสติ ฯ |๓๙๘.๔๑๐| อปริเมยฺเย อิโต กปฺเป โอกฺกากกุลสมฺภโว โคตโม นาม นาเมน สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ ฯ |๓๙๘.๔๑๑| ตสฺส ธมฺเมสุ ทายาโท โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสตินาสโว ฯ |๓๙๘.๔๑๒| กิเลเส ฌาปยิตฺวาน ตณฺหาโสตํ ตริสฺสติ พกฺกุโล นาม นาเมน เหสฺสติ สตฺถุสาวโก ฯ |๓๙๘.๔๑๓| อิทํ สพฺพํ อภิญฺญาย โคตโม สกฺยปุงฺคโว ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา เอตทคฺเค ฐเปสฺสติ ฯ |๓๙๘.๔๑๔| อโนมทสฺสี ภควา สยมฺภู โลกนายโก วิเวกมนุโลเกนฺโต มมสฺสมํ อุปาคมิ ฯ |๓๙๘.๔๑๕| อุปาคตํ มหาวีรํ สพฺพญฺญุํ โลกนายกํ สพฺโพสเถน ตปฺเปสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ |๓๙๘.๔๑๖| ตสฺส เม สุกตํ กมฺมํ สุเขตฺเต พีชสมฺปทา เขเปตุํ เนว สกฺโกมิ ตทา หิ สุกตํ มม ฯ |๓๙๘.๔๑๗| ลาภา มม สุลทฺธํ เม โยหํ อทฺทกฺขิ นายกํ เตน กมฺมาวเสเสน ปตฺโตมฺหิ อจลํ ปทํ ฯ |๓๙๘.๔๑๘| สพฺพเมตํ อภิญฺญาย โคตโม สกฺยปุงฺคโว ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา เอตทคฺเค ฐเปสิ มํ ฯ |๓๙๘.๔๑๙| อปริเมยฺเย อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เภสชฺชสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๓๙๘.๔๒๐| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา สพฺพาสวปริกฺขีโณ นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว ฯ |๓๙๘.๔๒๑| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๙๘.๔๒๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พกฺกุโล เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ พกฺกุลตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ