๑. วิธูปนทายกเถราปทาน (๕๑)
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ วีชนีวรรคที่ ๖ วิธูปนทายกเถราปทานที่ ๑ (๕๑) ว่าด้วยผลแห่งการถวายพัด
ฉฏฺโฐ วีชนีวคฺโค ปฐมํ วิธูปนทายกตฺเถราปทานํ (๕๑)
เราได้ถวายพัดเล่มหนึ่ง แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ เชษฐบุรุษของ โลก ผู้คงที่ ผู้เป็นจอมแห่งสัตว์ มั่นคง เรายังจิตของตนให้เลื่อมใส แล้ว ประนมอัญชลีถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า บ่ายหน้าไปทางทิศอุดร หลีกไป พระศาสดาผู้อัครนายกของโลกทรงรับพัดวิชนีแล้ว ประทับยืน ณ ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วยการตั้งจิตไว้ ผู้นี้จักไม่ไปสู่วินิบาตตลอดแสนกัลป เราปรารภ ความเพียร มีจิตแน่วแน่ มีใจตั้งมั่นในเจโตคุณ (คุณคือการกำหนดรู้ใจ ผู้อื่น) มีอายุ ๗ ปี โดยกำเนิดได้บรรลุอรหัต ใน ๖ หมื่นกัลป ได้มี พระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ ทรงกำลังมากพระนามเหมือนกันว่า พิชช- มานะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวิธูปนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ วิธูปนทายกเถราปทาน
|๕๓.๑| ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน วีชเนกา มยา ทินฺนา ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๕๓.๒| สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ปคฺคเหตฺวาน อญฺชลึ สมฺพุทฺธํ อภิวาทิตฺวา ปกฺกามิ อุตฺตรามุโข ฯ |๕๓.๓| วีชนึ ปคฺคเหตฺวาน สตฺถา โลกคฺคนายโก ภิกฺขุสงฺเฆ ฐิโต สนฺโต อิมา คาถา อภาสถ ฯ |๕๓.๔| อิมินา วีชนิทาเนน จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ กปฺปานํ สตสหสฺสํ วินิปาตํ น คจฺฉติ ฯ |๕๓.๕| อารทฺธวิริโย ปหิตตฺโต เจโตคุณสมาหิโต ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ อรหตฺตํ อปาปุณึ ฯ |๕๓.๖| สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ พิชฺชมานสนามกา โสฬสาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๕๓.๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วิธูปนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ วิธูปนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ ---------