๑. สกจิตตนิยเถราปทาน (๖๑)

เราได้เห็นป่าชัฏใหญ่สงัดเสียง ปราศจากอันตราย เป็นที่อยู่อาศัยของ พวกฤาษี ดังกับจะรับเครื่องบูชา เราจึงเอาไม้ไผ่มาทำเป็นสถูป แล้ว เกลี่ย (โปรย) ดอกไม้ต่างๆ ได้ไหว้พระสถูป ดุจถวายบังคมพระสัม- พุทธเจ้า ซึ่งยังทรงพระชนม์อยู่เฉพาะพระพักตร์ เราได้เป็นพระราชา สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในแว่นแคว้นปรารภด้วยกรรม ของตน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราโปรยดอกไม้ใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา ในกัลปที่ ๘๐ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มียศอนันต์ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสกจิตตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สกจิตตนิยเถราปทาน.

|๖๓.๑| ปวนํ กานนํ ทิสฺวา อปฺปสทฺทํ อนาวิลํ อิสีนํ อนุจิณฺณํว อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ |๖๓.๒| ถูปํ กตฺวาน เวฬินํ นานาปุปฺผํ สโมกิรึ สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ นิมฺมิตํ อภิวนฺทหํ ฯ |๖๓.๓| สตฺตรตนสมฺปนฺโน ราชา รฏฺฐสฺมิ อิสฺสโร สกกมฺมาภิรทฺโธหํ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ ฯ |๖๓.๔| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๖๓.๕| อสีติกปฺเปนนฺตยโส จกฺกวตฺติ อโหสหํ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จตุทีปมฺหิ อิสฺสโร ฯ |๖๓.๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สกจิตฺตนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สกจิตฺตนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ