๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน (๗๐)
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ ปุปผจังโกฏิยเถราปทานที่ ๑๐ (๗๐) ว่าด้วยผลแห่งการถวายผอบดอกอังกาบ
ทสมํ ปุปฺผจงฺโกฏิยตฺเถราปทานํ (๗๐)
ข้าพระองค์เอาดอกอังกาบอันบานดี ใส่ในผอบจนเต็มแล้ว ได้บูชาพระ พุทธเจ้าพระนามว่าสิขีผู้ประเสริฐสุด ผู้ไม่ทรงครั้นคร้ามดังสีหะ เหมือน พระยาครุฑ งามประเสริฐดุจพระยาเสือโคร่ง มีพระชาติดีเหมือนไกรสร ราชสีห์ เป็นสรณะของโลกสาม ผู้ไม่หวั่นไหว ไม่ทรงแพ้อะไรๆ ผู้ เลิศกว่าบรรดาผู้ฆ่ากิเลส ประทับนั่งแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ พร้อมทั้งผอบ ใหญ่ ข้าแต่พระองค์ผู้จอมสัตว์ ผู้นราสภ ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น ข้า- พระองค์เป็นผู้ละความชนะและแพ้แล้ว บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว ใน กัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ ข้าพระองค์ได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วยกรรม นั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๓๐ ถ้วนแต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพระนามว่าเทวภูติเหมือนกัน คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัม- ภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระ พุทธศาสนา ข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปุปผจังโกฏิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน. ----------------------------------------------------- รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. สกจิตตนิยเถราปทาน ๒. อาโปปุผผิยเถราปทาน ๓. ปัจจาคมนิยเถราปทาน ๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน ๕. ภิสทายกเถราปทาน ๖. สุจินติตเถราปทาน ๗. วัตถทายกเถราปทาน ๘. อัมพทายกเถราปทาน ๙. สุมนเถราปทาน ๑๐. ปุปผจังโกฏิยเถราปทาน คาถาอันแสดงอรรถที่ท่านกล่าวแล้วนับได้ ๗๑ คาถา ฉะนี้แล. จบ สกจิตตนิยวรรคที่ ๗. -----------------------------------------------------
|๗๒.๖๘| อภีตรูปํ สีหํว ครุฬคฺคํว ปกฺขินํ พฺยคฺฆสุภํว ปวรํ อภิชาตํว เกสรึ ฯ |๗๒.๖๙| สิขึ ติโลกสรณํ อเนญฺชํ อปราชิตํ นิสินฺนํ มรณานคฺคํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ |๗๒.๗๐| จงฺโกฏเก ฐเปตฺวาน อโนชํ ปุปฺผมุตฺตมํ มหาจงฺโกฏเกเนว พุทฺธเสฏฺฐํ สโมกิรึ ฯ |๗๒.๗๑| เตน จิตฺตปฺปสาเทน ทิปทินฺท นราสภ ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ ฯ |๗๒.๗๒| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๗๒.๗๓| สมฺปุณฺเณ ตึสกปฺปมฺหิ เทวภูติสนามกา สตฺตรตนสมฺปนฺนา ปญฺจาสุํ จกฺกวตฺติโน ฯ |๗๒.๗๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผจงฺโกฏิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุปฺผจงฺโกฏิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ สกจิตฺตํ อโถ ปุปฺผิ ปจฺจาภิคมเนน จ ปรปฺปสาทภิสโท สุจินฺติ วตฺถทายโก ฯ อมฺพทายิ จ สุมโน ปุปฺผจงฺโกฏิโยปิจ คาเถกสตฺตติ วุตฺตา คณิตา อตฺถทสฺสิติ ฯ สกจิตฺตนิยวคฺโค สตฺตโม ฯ -----------