๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีสระธรรมชาติสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง ดารดาษไปด้วยดอกบัวสตบงกช เป็นที่อาศัยของนกต่างๆ

ข้าพเจ้าอาบและดื่มน้ำในสระนั้นแล้ว พักอยู่ไม่ไกล ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เลิศกว่าสมณะ เสด็จเหาะไปในอากาศ

พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว เสด็จลงจากอากาศ ประทับยืนอยู่บนแผ่นดินในขณะนั้น

ข้าพเจ้าได้ใช้เคียวเกี่ยวหญ้ามาถวายทำเป็นที่ประทับนั่ง พระผู้มีพระภาคผู้เป็นใหญ่ในโลกทั้ง ๓ ทรงเป็นผู้นำ ได้ประทับนั่ง ณ ที่นั้น

ข้าพเจ้าทำจิตของตนให้เลื่อมใส ได้กราบไหว้พระองค์ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ย่อลงนั่งกระโหย่งเพ่งดูพระมหามุนี {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๑๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๘. นาคสมาลวรรค] ๗. สูจิทายกเถราปทาน

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นนิมมานรดี จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาดหญ้า

ในกัปที่ ๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่ามิตตสัมมตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ติณสันถารทายกเถราปทานที่ ๖ จบ