๒. เวจจกทายกเถราปทาน

เราเลื่อมใส ได้ถวายวัจจกุฎีหลังหนึ่ง แด่พระผู้มีพระภาคเชษฐบุรุษ ของโลก ผู้คงที่ พระนามว่าวิปัสสี ด้วยมือของตน เราได้ยานช้าง ยานม้าและยานทิพย์ เราได้บรรลุธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะ ก็เพราะ การถวายวัจจกุฎีนั้น ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายวัจจกุฎีใด ด้วย การถวายวัจจกุฎีนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวาย วัจจกุฎี เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำ เสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเวจจกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เวจจกทายกเถราปทาน.

|๑๑๒.๑๓| วิปสฺสิโน ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน เอกํ เวจฺจํ มยา ทินฺนํ ปสนฺเนน สปาณินา ฯ |๑๑๒.๑๔| หตฺถิยานํ อสฺสยานํ ทิพฺพยานํ สมชฺฌคํ เตน เวจฺจกทาเนน ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ ฯ |๑๑๒.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เวจฺจมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวจฺจทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๑๒.๑๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๑๑๒.๑๗| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๑๒.๑๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวจฺจกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เวจฺจกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ