๓. อโยฆรจริยา

๒๓|๒๓.๒๖| ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห วสีสตสหสฺเสหิ นครํ ปาวิสี ตทา ฯ |๒๓.๒๗| นครํ ปวิสนฺตสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน รถิยา ปจฺจุคฺคมนาทีสุ นิคฺโฆโส อาสิ ตาวเท ฯ |๒๓.๒๘| พุทฺธสฺส อานุภาเวน อวชฺชิตอฆฏฺฏิตา สยํ วีณา ปวชฺชนฺติ พุทฺธสฺส ปวิสโต ปุรํ ฯ |๒๓.๒๙| พุทฺธเสฏฺฐํ นมสฺสามิ ปทุมุตฺตรํ มหามุนึ ปาฏิหิรญฺจ ปสฺสิตฺวา ตตฺถ จิตฺตํ ปสาทยึ ฯ |๒๓.๓๐| อโห พุทฺโธ อโห ธมฺโม อโห โน สตฺถุสมฺปทา อเจตนาปิ ตุริยา สยเมว ปวชฺชเร ฯ |๒๓.๓๑| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ ฯ |๒๓.๓๒| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๒๓.๓๓| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๒๓.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาฏิหิรสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปาฏิหิรสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ