๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ ดุจต้นพญาไม้สาละที่มีดอกบานสะพรั่ง กำลังเสด็จเหาะไปทางอากาศ

ข้าพเจ้าได้ปูลาดเครื่องลาดหญ้า ทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ขอพระพุทธเจ้าจงอนุเคราะห์ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ปรารถนาจะถวายภิกษา

พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้ทรงอนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา มีพระยศยิ่งใหญ่ ได้ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้า จึงเสด็จลงมาที่อาศรมของข้าพเจ้า

ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่องลาดใบไม้ ข้าพเจ้าได้ถือผลรกฟ้ามาถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ขณะที่ข้าพเจ้าเพ่งดูอยู่ พระชินเจ้าได้เสวยแล้วในครั้งนั้น ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระชินเจ้าพระองค์นั้นแล้ว ก็ในครั้งนั้นได้ไหว้พระชินเจ้าอีก

ในกัปที่ ๑๑๘ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ @เชิงอรรถ : @ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๗๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๕. วิเภทกิวรรค] ๕. อุมาปุปผิยเถราปทาน

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้ ภัลลาตกทายกเถราปทานที่ ๔ จบ