สุตตันติกทุกมาติกา (๔๒ ทุกะ)

๑๐๑วิชฺชาภาคิโน ธมฺมา. ธรรมที่มีส่วนแห่งวิชชา (๑๓๐๓) อวิชฺชาภาคิโน ธมฺมา. ธรรมที่มีส่วนแห่งอวิชชา (๑๓๐๔) ๒. วิชชูปมทุกะ

๑๐๒วิชฺชูปมา ธมฺมา. ธรรมที่เปรียบเหมือนสายฟ้า (๑๓๐๕) วชิรูปมา ธมฺมา. ธรรมที่เปรียบเหมือนฟ้าผ่า (๑๓๐๖) ๓. พาลทุกะ

๑๐๓พาลา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เป็นพาล (๑๓๐๗) ปณฺฑิตา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เป็นบัณฑิต (๑๓๐๘) ๔. กัณหทุกะ

๑๐๔กณฺหา ธมฺมา. ธรรมที่ดำ (๑๓๐๙) สุกฺกา ธมฺมา. ธรรมที่ขาว (๑๓๑๐) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๐} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๕. ตปนียทุกะ

๑๐๕ตปนียา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๑) อตปนียา ธมฺมา. ธรรมที่ไม่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๒) ๖. อธิวจนทุกะ

๑๐๖อธิวจนา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นชื่อ (สัททบัญญัติ) (๑๓๑๓) อธิวจนปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งชื่อ (๑๓๑๓) ๗. นิรุตติทุกะ

๑๐๗นิรุตฺติ ธมฺมา. ธรรมที่เป็นนิรุตติ (สัททบัญญัติ) (๑๓๑๔) นิรุตฺติปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งนิรุตติ (๑๓๑๔) ๘. ปัญญัตติทุกะ

๑๐๘ปญฺญตฺติ ธมฺมา. ธรรมที่เป็นบัญญัติ (๑๓๑๕) ปญฺญตฺติปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งบัญญัติ (๑๓๑๕) ๙. นามรูปทุกะ

๑๐๙นามญฺจ. นาม (๑๓๑๖) รูปญฺจ. รูป (๑๓๑๗) ๑๐. อวิชชาทุกะ

๑๑๐อวิชฺชา จ. ความไม่รู้ (๑๓๑๘) ภวตณฺหา จ. ความปรารถนาภพ (๑๓๑๙) ๑๑. ภวทิฏฐิทุกะ

๑๑๑ภวทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าเกิด (๑๓๒๐) วิภวทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าไม่เกิด (๑๓๒๑) ๑๒. สัสสตทิฏฐิทุกะ

๑๑๒สสฺสตทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าเที่ยง (๑๓๒๒) อุจฺเฉททิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าขาดสูญ (๑๓๒๓) ๑๓. อันตวาทิฏฐิทุกะ

๑๑๓อนฺตวาทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่ามีที่สุด (๑๓๒๔) อนนฺตวาทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าไม่มีที่สุด (๑๓๒๕) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๑} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๑๔. ปุพพันตานุทิฏฐิทุกะ

๑๑๔ปุพฺพนฺตานุทิฏฺฐิ จ. ความเห็นปรารภส่วนอดีต (๑๓๒๖) อปรนฺตานุทิฏฺฐิ จ. ความเห็นปรารภส่วนอนาคต (๑๓๒๗) ๑๕. อหิริกทุกะ

๑๑๕อหิริกญฺจ. ความไม่ละอายบาป (๑๓๒๘) อโนตฺตปฺปญฺจ. ความไม่เกรงกลัวบาป (๑๓๒๙) ๑๖. หิรีทุกะ

๑๑๖หิรี จ. ความละอาย (๑๓๓๐) โอตฺตปฺปญฺจ. ความเกรงกลัว (๑๓๓๑) ๑๗. โทวจัสสตาทุกะ

๑๑๗โทวจสฺสตา จ. ความเป็นผู้ว่ายาก (๑๓๓๒) ปาปมิตฺตตา จ. ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว (๑๓๓๓) ๑๘. โสวจัสสตาทุกะ

๑๑๘โสวจสฺสตา จ. ความเป็นผู้ว่าง่าย (๑๓๓๔) กลฺยาณมิตฺตตา จ. ความเป็นผู้มีมิตรดี (๑๓๓๕) ๑๙. อาปัตติกุสลตาทุกะ

๑๑๙อาปตฺติกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอาบัติ (๑๓๓๖) อาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากอาบัติ (๑๓๓๗) ๒๐. สมาปัตติกุสลตาทุกะ

๑๒๐สมาปตฺติกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในสมาบัติ (๑๓๓๘) สมาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาบัติ (๑๓๓๙) ๒๑. ธาตุกุสลตาทุกะ

๑๒๑ธาตุกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในธาตุ (๑๓๔๐) มนสิการกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในมนสิการ (๑๓๔๑) ๒๒. อายตนกุสลตาทุกะ

๑๒๒อายตนกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอายตนะ (๑๓๔๒) ปฏิจฺจสมุปฺปาทกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในปฏิจจสมุปปาท (๑๓๔๓) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๒} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๒๓. ฐานกุสลตาทุกะ

๑๒๓ฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในฐานะ (๑๓๔๔) อฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอฐานะ (๑๓๔๕) ๒๔. อาชชวทุกะ

๑๒๔อาชฺชโว จ. ความซื่อตรง (๑๓๔๖) มทฺทโว จ. ความอ่อนโยน (๑๓๔๗) ๒๕. ขันติทุกะ

๑๒๕ขนฺติ จ. ขันติ (๑๓๔๘) โสรจฺจญฺจ. โสรัจจะ (๑๓๔๙) ๒๖. สาขัลยทุกะ

๑๒๖สาขลฺยญฺจ. ความเป็นผู้มีวาจาอ่อนหวาน (๑๓๕๐) ปฏิสนฺถาโร จ. การปฏิสันถาร (๑๓๕๑) ๒๗. อินทริเยสุอคุตตทวารตาทุกะ

๑๒๗อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวารตา จ. ความเป็นผู้ไม่สำรวมทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย (๑๓๕๒) โภชเน อมตฺตญฺญุตา จ. ความเป็นผู้ไม่รู้จักประมาณในการบริโภค (๑๓๕๓) ๒๘. อินทริเยสุคุตตทวารตาทุกะ

๑๒๘อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา จ. ความเป็นผู้สำรวมทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย (๑๓๕๔) โภชเน มตฺตญฺญุตา จ. ความเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภค (๑๓๕๕) ๒๙. มุฏฐสัจจทุกะ

๑๒๙มุฏฺฐสจฺจญฺจ. ความเป็นผู้มีสติหลงลืม (๑๓๕๖) อสมฺปชญฺญญฺจ. ความเป็นผู้ไม่มีสัมปชัญญะ (๑๓๕๗) ๓๐. สติสัมปชัญญทุกะ

๑๓๐สติ จ. สติ (๑๓๕๘) สมฺปชญฺญญฺจ. สัมปชัญญะ (๑๓๕๙) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๓} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๓๑. ปฏิสังขานพลทุกะ

๑๓๑ปฏิสงฺขานพลญฺจ. กำลังคือการพิจารณา (๑๓๖๐) ภาวนาพลญฺจ. กำลังคือภาวนา (๑๓๖๑) ๓๒. สมถวิปัสสนาทุกะ

๑๓๒สมโถ จ. สมถะ (๑๓๖๒) วิปสฺสนา จ. วิปัสสนา (๑๓๖๓) ๓๓. สมถนิมิตตทุกะ

๑๓๓สมถนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งสมถะ (๑๓๖๔) ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งความเพียร (๑๓๖๕) ๓๔. ปัคคาหทุกะ

๑๓๔ปคฺคาโห จ. ความเพียร (๑๓๖๖) อวิกฺเขโป จ. ความไม่ฟุ้งซ่าน (๑๓๖๗) ๓๕. สีลวิปัตติทุกะ

๑๓๕สีลวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งศีล (๑๓๖๘) ทิฏฺฐิวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งทิฏฐิ (๑๓๖๙) ๓๖. สีลสัมปทาทุกะ

๑๓๖สีลสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งศีล (๑๓๗๐) ทิฏฺฐิสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งทิฏฐิ (๑๓๗๑) ๓๗. สีลวิสุทธิทุกะ

๑๓๗สีลวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งศีล (๑๓๗๒) ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๓) ๓๘. ทิฏฐิวิสุทธิโขปนทุกะ

๑๓๘ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ โข ปน. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๔) ยถาทิฏฺฐิสฺส จ ปธานํ. ความเพียรของบุคคลผู้มีความเห็นหมดจด (๑๓๗๕) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๔} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๓๙. สังเวชนียัฏฐานทุกะ

๑๓๙สํเวโค จ สํเวชนีเยสุ ฐาเนสุ. ความสังเวชในฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความสลดใจ (๑๓๗๖) สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ. ความเพียรโดยแยบคายของบุคคลผู้สลดใจ (๑๓๗๗) ๔๐. อสันตุฏฐิตากุสลธัมมทุกะ

๑๔๐อสนฺตุฏฺฐิตา จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ. ความเป็นผู้ไม่สันโดษในธรรมที่เป็นกุศล (๑๓๗๘) อปฺปฏิวานตา จ ปธานสฺมึ. ความเป็นผู้ไม่ท้อถอยในความเพียร (๑๓๗๙) ๔๑. วิชชาทุกะ

๑๔๑วิชฺชา จ. ความรู้แจ้ง (๑๓๘๐) วิมุตฺติ จ. ความหลุดพ้น (๑๓๘๑) ๔๒. ขเยญาณทุกะ

๑๔๒ขเย ญาณํ. ญาณในอริยมรรค (๑๓๘๒) อนุปฺปาเท ญาณํ. ญาณในอริยผล (๑๓๘๓) สุตตันติกทุกมาติกา จบ มาติกา จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๕} หน้าว่าง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๖}