คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ศาสนา ·

เล่ม ๓๔

ข้ออื่นในเล่มนี้

ติกมาติกา (๒๒ ติกะ)๑. เหตุโคจฉกะ๒. จูฬันตรทุกะ๓. อาสวโคจฉกะ๔. สัญโญชนโคจฉกะ๕. คันถโคจฉกะ๖. โอฆโคจฉกะ๗. โยคโคจฉกะ๘. นีวรณโคจฉกะ๙. ปรามาสโคจฉกะ๑๐. มหันตรทุกะ๑๑. อุปาทานโคจฉกะ๑๒. กิเลสโคจฉกะ๑๓. ปิฏฐิทุกะสุตตันติกทุกมาติกา (๔๒ ทุกะ)บทภาชนีย์โกฏฐาสวารสุญญตวารกุศลจิตดวงที่ ๒ กุศลจิตดวงที่ ๓ กุศลจิตดวงที่ ๔ กุศลจิตดวงที่ ๕ กุศลจิตดวงที่ ๖ กุศลจิตดวงที่ ๗ กุศลจิตดวงที่ ๘จตุกกนัยปัญจกนัยปฏิปทา ๔อารมณ์ ๔ จำแนกฌานเป็นอย่างละ ๑๖อภิภายตนะ ปริตตะ ปฏิปทา ๔ อารมณ์ ๒ แจกฌานอย่างละ ๘ อีกอย่างหนึ่งจำแนกวิโมกข์ ๓ เป็นอย่างละ ๑๖จำแนกพรหมวิหารฌาน ๔ เป็นอย่างละ ๑๖จำแนกอสุภฌานเป็นอย่างละ ๑๖อรูปาวจรกุศลจิตกามาวจรกุศลจิต รูปาวจรกุศลจิต อรูปาวจรกุศลจิตมรรคจิตดวงที่ ๑สุทธิกปฏิปทา สุญญตะ สุญญตมูลกปฏิปทา อัปปณิหิตะ อัปปณิหิตมูลกปฏิปทาอธิบดีมรรคจิตดวงที่ ๒มรรคจิตดวงที่ ๓มรรคจิตดวงที่ ๔อกุศลจิตดวงที่ ๑อกุศลจิตดวงที่ ๒ อกุศลจิตดวงที่ ๓ อกุศลจิตดวงที่ ๔ อกุศลจิตดวงที่ ๕ อกุศลจิตดวงที่ ๖ อกุศลจิตดวงที่ ๗ อกุศลจิตดวงที่ ๘ อกุศลจิตดวงที่ ๙ อกุศลจิตดวงที่ ๑๐ อกุศลจิตดวงที่ ๑๑ อกุศลจิตดวงที่ ๑๒ปัญจวิญญาณที่เป็นกุศลวิบาก มโนธาตุที่เป็นกุศลวิบาก มโนวิญญาณธาตุที่เป็นกุศลวิบากสหรคตด้วยโสมนัส มโนวิญญาณธาตุที่เป็นกุศลวิบากสหรคตด้วยอุเบกขามหาวิปากจิต ๘รูปาวจรวิปากจิตอรูปาวจรวิปากจิตสุทธิกปฏิปทา สุทธิกสุญญตะ สุญญตปฏิปทา สุทธิกอัปปณิหิตะ อัปปณิหิตปฏิปทา มหานัย ๒๐ (ต่อ)วิบากแห่งมรรคจิตดวงที่ ๑ (ต่อ)วิบากแห่งมรรคจิตดวงที่ ๒ เป็นต้นอัพยากฤตที่เป็นอกุศลวิบากอัพยากฤตที่เป็นอเหตุกกิริยา กามาวจรกิริยาจิตที่เป็นสเหตุกะ รูปาวจรกิริยาจิต อรูปาวจรกิริยาจิต๒. รูปกัณฑ์เอกกมาติกา ทุกมาติกา ติกมาติกา จตุกกมาติกา ปัญจกมาติกา ฉักกมาติกา สัตตกมาติกา อัฏฐกมาติกา นวกมาติกา ทสกมาติกา เอกาทสกมาติกาเอกกนิเทศอุปาทาภาชนีย์ทุกนิเทศ (ต่อ)ติกนิทเทสจตุกกนิทเทศ ปัญจกนิทเทศ ฉักกนิทเทศ สัตตกนิทเทศ อัฏฐกนิทเทศ นวกนิทเทศ ทสกนิทเทศ เอกาทสกนิทเทศติกนิกเขปะทุกนิกเขปะ ๑. เหตุโคจฉกะ ๒. จูฬันตรทุกะ๓. อาสวโคจฉกะ๔. สัญโญชนโคจฉกะ๕. คันถโคจฉกะ ๖. โอฆโคจฉกะ ๗. โยคโคจฉกะ๘. นีวรณโคจฉกะ๙. ปรามาสโคจฉกะ๑๐. มหันตรทุกะ๑๑. อุปาทานโคจฉกะ๑๒. กิเลสโคจฉกะ๑๓. ปิฏฐิทุกะสุตตันติกทุกนิกเขปะ๔. อัฏฐกถากัณฑ์ ติกอัตถุทธาระทุกอัตถุทธาระ เหตุโคจฉกะ๒. จูฬันตรทุกะ๓. อาสวโคจฉกะ๔. สัญโญชนโคจฉกะ๕. คันถโคจฉกะ ๖. โอฆโคจฉกะ ๗. โยคโคจฉกะ๘. นีวรณโคจฉกะ๙. ปรามาสโคจฉกะ๑๐. มหันตรทุกะ๑๑. อุปาทานโคจฉกะ๑๒. กิเลสโคจฉกะ๑๓. ปิฏฐิทุกะ

ศาสนา

๔. สัญโญชนโคจฉกะ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๖ ข้อ๑ ฉบับ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

๔. สัญโญชนโคจฉกะ ๑. สัญโญชนทุกะ

ข้อ ๒๐

สญฺโญชนา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์ (๑๑๑๘,๑๔๗๗) โน สญฺโญชนา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์ (๑๑๒๙,๑๔๗๘) ๒. สัญโญชนิยทุกะ

ข้อ ๒๑

สญฺโญชนิยา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๐,๑๔๗๙) อสญฺโญชนิยา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๑,๑๔๘๐) ๓. สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ

ข้อ ๒๒

สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ (๑๑๓๒,๑๔๘๑) สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์ (๑๑๓๓,๑๔๘๒) ๔. สัญโญชนสัญโญชนิยทุกะ

ข้อ ๒๓

สญฺโญชนา เจว ธมฺมา สญฺโญชนิยา จ. สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์และเป็นอารมณ์ ของสังโยชน์ (๑๑๓๔,๑๔๘๓) สญฺโญชนิยา เจว ธมฺมา โน จ สญฺโญชนา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์แต่ไม่ เป็นสังโยชน์ (๑๑๓๕,๑๔๘๔) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๘} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี ทุกมาติกา ๕. สัญโญชนสัญโญชนสัมปยุตตทุกะ

ข้อ ๒๔

สญฺโญชนา เจว ธมฺมา สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา จ. สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์และสัมปยุต ด้วยสังโยชน์ (๑๑๓๖,๑๔๘๕) สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน จ สญฺโญชนา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์แต่ ไม่เป็นสังโยชน์ (๑๑๓๗,๑๔๘๖) ๖. สัญโญชนวิปปยุตตสัญโญชนิยทุกะ

ข้อ ๒๕

สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา สญฺโญชนิยาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์แต่ เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๘,๑๔๘๗) (สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) อสญฺโญชนิยาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์ และ ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๙,๑๔๘๘) สัญโญชนโคจฉกะ จบ

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

th-mahachula · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ผู้ดำเนินการแจ้ง ๒๕ ส.ค. ๖๙ ว่าได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยให้เผยแพร่ตัวบทฉบับนี้ · **เป็นคำยืนยันด้วยวาจา ยังไม่มีหนังสืออนุญาตประกอบ** ⇒ ฐานของการเผยแพร่คือวินิจฉัยของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่หลักฐานเอกสารและไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย · ข้อเท็จจริงที่ยังเป็นจริง: จัดพิมพ์ พ.ศ. ๒๕๓๙ งานที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของคุ้มครอง ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา (พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒) ถึงราว พ.ศ. ๒๕๘๙ — การอนุญาตจึงจำเป็นและต้องเก็บเอกสารไว้ให้ได้