อุปนิสสยปัจจัย
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อุปนิสสยปัจจัย ได้แก่ สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัย แก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลบาง เหล่าซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่ง เกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลบาง เหล่าซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยา- กฤตซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อกุศลซึ่งเกิดหลังๆ โดยอุปนิสสยปัจจัย แม้อุตุและโภชนะก็เป็นปัจจัยโดยอุปนิสสยปัจจัย แม้บุคคลก็เป็นปัจจัยโดย อุปนิสสยปัจจัย แม้เสนาสนะก็เป็นปัจจัยโดยอุปนิสสยปัจจัย {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๐ หน้า : ๘}