นิสสยวาร
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๑๔๗๐พระอภิธรรมปิฎกเล่มที่ ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑๑ ข้อ๒ ฉบับ
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๐ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ นิสสยวาร
นิสฺสยวาโร
๑๔๗๐
อุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๓ ฯลฯ ปัจจยวารก็ดี นิสสยวารก็ดี เหมือนกัน นิสสยวาร จบ
อุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ นิสฺสาย อุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา อุปาทินฺนุปาทานิยํ เอกํ ขนฺธํ นิสฺสาย ตโย ขนฺธา ตโย ขนฺเธ นิสฺสาย ฯ สงฺขิตฺตํ ฯ ปจฺจยวาโรปิ นิสฺสยวาโรปิ สทิโส ฯ นิสฺสยวาโร ฯ