เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ

เหตุญฺเจวเหตุสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุเจวเหตุ- สมฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อโลภํ ปฏิจฺจ อโทโส อโมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ โลภํ ปฏิจฺจ โมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ... ฯ ยถา เหตุเจวสเหตุกทุกํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ นินฺนานากรณํ ฯ เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ธรรมที่เป็นเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น ทั้งเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ อโทสะ อโมหะ อาศัยอโลภะ พึงผูกจักรนัย โมหะ อาศัยโลภะ พึงผูกจักรนัย ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ พึงให้พิสดารเหมือนกับ เหตุสเหตุกทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ