ปฏิจจวาร

สวิจารํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สวิจาโร ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: สวิจารํ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ ตโย ขนฺธา เทฺว ขนฺเธ ... ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ ยถา สวิตกฺกทุกํ เอวํ กาตพฺพํ นินฺนานากรณํ อิธ มคฺเค จตฺตาริ กาตพฺพานิ สวิจารทุเก อิมํ นานากรณํ ฯ สวิจารทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ -------------

สวิจารธรรม อาศัยสวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิจารธรรม ขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ สวิตักกทุกะ ฉันใด พึงกระทำฉันนั้น ไม่มีแตกต่างกัน ในมัคคปัจจัย ในที่นี้ พึงกระทำ ๔ นัย ในสวิจารทุกะ บทนี้ไม่มีแตกต่างกัน. สวิจารทุกะ จบ