๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ

สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรค เป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่ง เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดี ซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็น อารมณ์และที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุ และที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑๗ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๗ วาระ (ย่อ) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๗๙๔} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลม [ติกติกปัฏฐาน] ๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ

สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็น อธิบดีซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็น อารมณ์และที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)