๙. จตุจักกสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๗๔–๗๕พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค2 ข้อ1 ฉบับ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค จตุจักกสูตรที่ ๙
๗๔
ท. ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก สรีระมีจักร ๔ มี ทวาร ๙ เต็มด้วยของไม่สะอาด ประกอบด้วยโลภะ ย่อม เป็นดังว่าเปือกตม ความออกไป (จากทุกข์) ได้ จักมีได้ อย่างไร ฯ
๗๕
ภ. ตัดความผูกโกรธด้วย กิเลสเป็นเครื่องร้อยรัดด้วย ความปรารถนาและความโลภอันลามกด้วย ถอนตัณหาอันมี อวิชชาเป็นมูลเสียแล้วอย่างนี้ ความออกไป (จากทุกข์) จึงจักมีได้ ฯ