๗. ตติยชนสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๑๗๐–๑๗๑พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค2 ข้อ1 ฉบับ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ตติยชนสูตรที่ ๗
๑๗๐
เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอยังคนให้เกิด อะไรหนอของเขาย่อมวิ่งพล่าน อะไรหนอเวียนว่ายไปยังสงสาร อะไรหนอเป็นที่พำนักของ สัตว์นั้น ฯ
๑๗๑
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ตัณหายังคนให้เกิด จิตของเขาย่อมวิ่งพล่าน สัตว์เวียนว่าย ไปยังสงสาร กรรมเป็นที่พำนักของสัตว์นั้น ฯ