๒. ชนปทกัลยาณีสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๕๖๗–๕๖๘พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๘ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค2 ข้อ1 ฉบับ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๘ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ๒. ชนปทกัลยาณีสูตร
๕๖๗
พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาค ... ได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียง ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็น อันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า ฯ
๕๖๘
ดูกรภิกษุทั้งหลาย นางงามประจำชนบทคนเดียว ย่อมไม่อาจ ย่ำยีจิตของภิกษุรูปหนึ่งได้ แต่ลาภสักการะและชื่อเสียง ย่อมอาจย่ำยีได้ ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลาภ สักการะและชื่อเสียง ฯลฯ ทารุณอย่างนี้แล เธอ ทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แหละ ฯ จบสูตรที่ ๒