คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๑. กุลปุตตสูตร ที่ ๑
พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรคข้อ ๓๔๒อ่านราว 2 นาที · 591 ตัวอักษรอ่านตัวบท · ไม่ตีความ
สารบัญในหมวดนี้
๑. กุกกุฬสูตรข้อ ๓๓๔๒. อนิจจสูตร ที่ ๑ข้อ ๓๓๕๓. อนิจจสูตร ที่ ๒ข้อ ๓๓๖๔. อนิจจสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๓๗๕. ทุกขสูตร ที่ ๑ ๖. ทุกขสูตร ที่ ๒ ๗. ทุกขสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๓๘๘. อนัตตสูตร ที่ ๑ข้อ ๓๓๙๙. อนัตตสูตร ที่ ๒ข้อ ๓๔๐๑๐. อนัตตสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๔๑๑๑. กุลปุตตสูตร ที่ ๑ข้อ ๓๔๒๑๒. กุลปุตตสูตร ที่ ๒ข้อ ๓๔๓๑๓. กุลปุตตสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๔๔๑๔. กุลปุตตสูตร ที่ ๔ข้อ ๓๔๕
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ๑๑. กุลปุตตสูตรที่ ๑ ว่าด้วยธรรมอันสมควรแก่กุลบุตร
342
พระนครสาวัตถี. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ความเป็นผู้มากด้วยความเบื่อหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณ นี้ย่อมเป็นธรรมสมควรแห่งกุลบุตรผู้บวชด้วย ศรัทธา. เมื่อเป็นผู้มากด้วยความเบื่อหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณ ย่อมกำหนดรู้ซึ่งรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ เมื่อกำหนดรู้ซึ่งรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ย่อมหลุดพ้นไปจากรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ จากชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส เรากล่าวว่า ย่อมหลุดพ้นไปจากทุกข์. จบ สูตรที่ ๑๑.