คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ทฬิททสูตร
พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๑ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรคข้อ ๕๑๒–๕๑๓อ่านราว 1 นาที · 485 ตัวอักษรอ่านตัวบท · ไม่ตีความ
สารบัญในหมวดนี้
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๙ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๑ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ทฬิททสูตร ด้วยเหตุเพียงเท่าไรจึงเรียกว่าคนจน
512
สาวัตถีนิทาน. ภิ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า คนจน คนจน ดังนี้ ด้วย เหตุเพียงเท่าไรหนอ จึงเรียกว่า คนจน?
513
พ. ดูกรภิกษุ ที่เรียกว่า คนจน ก็เพราะโพชฌงค์ ๗ อันตนไม่เจริญแล้ว ไม่กระทำให้มากแล้ว โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน? คือ สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ที่เรียกว่า คนจน ก็เพราะโพชฌงค์ ๗ เหล่านี้แล อันตนไม่เจริญแล้ว ไม่ กระทำให้มากแล้ว. จบ สูตรที่ ๖