AN 4.191

Sotānugatasutta

The benefits in the next life of studying Dharma in this life.

ฉบับหลวง

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๑๙๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๔ ประการแห่งธรรมทั้งหลายที่บุคคลฟังเนืองๆ

คล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิ อันบุคคลพึงหวังได้ อานิสงส์ ๔ ประการเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเล่าเรียนธรรม คือ สุตตะ…เวทัลละ ธรรมเหล่านั้น เป็นธรรมอันภิกษุนั้นฟังเนืองๆ คล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิ เธอมีสติ หลงลืม เมื่อกระทำกาละ ย่อมเข้าถึงเทพนิกายหมู่ใดหมู่หนึ่ง บทแห่งธรรมทั้งหลายย่อมปรากฏแก่เธอ ผู้มีความสุขในภพนั้น สติบังเกิดขึ้นช้า แต่สัตว์นั้นย่อมเป็นผู้บรรลุคุณวิเศษ เร็วพลัน ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย นี้เป็นอานิสงส์ประการที่ ๑ แห่งธรรมทั้งหลายที่บุคคลฟังเนืองๆ คล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิอันบุคคลพึงหวังได้ ฯ

อีกประการหนึ่ง ภิกษุย่อมเล่าเรียนธรรม คือ สุตตะ…เวทัลละ ธรรมเหล่านั้น เป็นธรรมอันภิกษุนั้นฟังเนืองๆ คล่องปากขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิ เธอมีสติหลงลืม เมื่อ กระทำกาละ ย่อมเข้าถึงเทพนิกายหมู่ใดหมู่หนึ่งบทแห่งธรรมทั้งหลายย่อมไม่ปรากฏแก่เธอ ผู้มี ความสุขอยู่ในภพนั้นเลย แต่ภิกษุผู้มีฤทธิ์ ถึงความชำนาญแห่งจิต แสดงธรรมแก่เทพบริษัท เธอมีความปริวิตกอย่างนี้ว่า ในกาลก่อนเราได้ประพฤติพรหมจรรย์ในธรรมวินัยใด นี้คือธรรมวินัย นั้น สติบังเกิดขึ้นช้า แต่ว่าสัตว์นั้นย่อมบรรลุคุณวิเศษ เร็วพลันดูกรภิกษุทั้งหลาย บุรุษผู้ฉลาดต่อ เสียงกลอง เขาเดินทางไกล พึงได้ยินเสียงกลอง เขาไม่พึงมีความสงสัย หรือเคลือบแคลงว่า เสียงกลองหรือไม่ใช่หนอที่แท้เขาพึงถึงความตกลงใจว่า เสียงกลองทีเดียว ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น เหมือนกัน ย่อมเล่าเรียนธรรม ฯลฯ ย่อมเป็นผู้บรรลุคุณวิเศษ เร็วพลัน ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็น อานิสงส์ประการที่ ๒ แห่งธรรมทั้งหลายที่ภิกษุฟังเนืองๆคล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดี ด้วยทิฐิ อันบุคคลพึงหวังได้ ฯ

อีกประการหนึ่ง ภิกษุย่อมเล่าเรียนธรรม คือ สุตตะ…บทแห่งธรรมทั้งหลาย ย่อมไม่ ปรากฏแก่เธอผู้มีความสุขอยู่ในภพนั้นเลย ทั้งภิกษุผู้มีฤทธิ์ถึงความชำนาญแห่งจิต ก็ไม่ได้แสดง ธรรม ในเทพบริษัท แต่เทพบุตรย่อมแสดงธรรมในเทพบริษัท เธอมีความคิดอย่างนี้ว่า ในกาลก่อน เราได้ประพฤติพรหมจรรย์ในธรรมวินัยใด นี้คือธรรมวินัยนั้นเอง สติบังเกิดขึ้นช้า แต่ว่าสัตว์

เล่ม ๒๑ · หน้า ๑๗๙นั้นย่อมเป็นผู้บรรลุคุณวิเศษ เร็วพลัน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุรุษผู้ฉลาดต่อเสียงสังข์ เขาเดินทางไกล

พึงได้ฟังเสียงสังข์เข้า เขาไม่พึงมีความสงสัยหรือเคลือบแคลง ว่า เสียงสังข์หรือมิใช่หนอ ที่แท้ เขาพึงถึงความตกลงใจว่า เสียงสังข์ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเล่าเรียนธรรม คือ

สุตตะ ฯลฯ ย่อมเป็นผู้ บรรลุคุณวิเศษ เร็วพลัน ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นอานิสงส์ประการที่ ๓ แห่งธรรมทั้งหลายที่ภิกษุฟังเนืองๆ คล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิอันบุคคลพึง หวังได้ ฯ

อีกประการหนึ่ง ภิกษุย่อมเล่าเรียนธรรม คือ สุตตะ … บทแห่งธรรมทั้งหลาย ย่อม ไม่ปรากฏแก่เธอผู้มีความสุขอยู่ในภพนั้นเลย แม้ภิกษุผู้มีฤทธิ์ถึงความชำนาญแห่งจิต ก็มิได้แสดง ธรรมในเทพบริษัท แม้เทพบุตรก็ไม่ได้แสดงธรรมในเทพบริษัท แต่เทพบุตรผู้เกิดก่อนเตือน เทพบุตรผู้เกิดทีหลังว่า ท่านผู้นฤทุกข์ย่อมระลึกได้หรือว่า เราได้ประพฤติพรหมจรรย์ในกาลก่อน เธอกล่าวอย่างนี้ว่า ท่านผู้นฤทุกข์ สติบังเกิดขึ้นช้า แต่ว่าสัตว์นั้นย่อมเป็นผู้บรรลุ คุณวิเศษ เร็วพลัน ดูกรภิกษุทั้งหลาย สหายสองคนเล่นฝุ่นด้วยกัน เขามาพบกัน บางครั้งบางคราว

ในที่บางแห่ง สหายคนหนึ่งพึงกล่าวกะสหายคนนั้นอย่างนี้ว่า สหาย ท่านระลึกกรรมแม้นี้ได้หรือ

เขาพึงกล่าวอย่างนี้ว่า เราระลึกได้ เราระลึกได้ ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น เหมือนกันย่อมเล่าเรียน ธรรม ฯลฯ ย่อมเป็นผู้บรรลุคุณวิเศษ เร็วพลัน ดูกรภิกษุทั้งหลายนี้เป็นอานิสงส์ประการที่ ๔

แห่งธรรมทั้งหลายที่ภิกษุฟังเนืองๆ คล่องปาก ขึ้นใจแทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิ อันบุคคลพึงหวังได้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ๔ประการนี้ แห่งธรรมทั้งหลายที่ภิกษุฟังแล้วเนืองๆ คล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิ อันบุคคลพึงหวังได้ ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 4.191

    Numbered Discourses 4.191

  2. 0.2

    20. Mahāvagga

    20. The Great Chapter

  3. Sotānugatasutta

    Followed by Ear

  4. 1.1

    “Sotānugatānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ, vacasā paricitānaṁ, manasānupekkhitānaṁ, diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṁ cattāro ānisaṁsā pāṭikaṅkhā.

    “Mendicants, you can expect four benefits when the teachings have been followed by ear, consolidated by voice, examined by the mind, and well penetrated theoretically.

  5. 1.2

    Katame cattāro?

    What four?

  6. 1.3

    Idha, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    Take a mendicant who memorizes the teaching—

  7. 1.4

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

    statements, mixed prose & verse, discussions, verses, inspired exclamations, legends, stories of past lives, amazing stories, and elaborations.

  8. 1.5

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

    They’ve followed those teachings by ear, consolidated them by voice, examined them by the mind, and well penetrated them theoretically.

  9. 1.6

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods.

  10. 1.7

    Tassa tattha sukhino dhammapadā plavanti.

    Being happy there, passages of the teaching come back to them.

  11. 1.8

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  12. 1.9

    atha so satto khippaṁyeva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  13. 1.10

    Sotānugatānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ, vacasā paricitānaṁ, manasānupekkhitānaṁ, diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṁ ayaṁ paṭhamo ānisaṁso pāṭikaṅkho.

    This is the first benefit you can expect when the teachings have been followed by ear, consolidated by voice, examined by the mind, and well penetrated theoretically.

  14. 2.1

    Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    Furthermore, take a mendicant who memorizes the teaching—

  15. 2.2

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

    statements, mixed prose & verse, discussions, verses, inspired exclamations, legends, stories of past lives, amazing stories, and elaborations.

  16. 2.3

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

    They’ve followed those teachings by ear, consolidated them by voice, examined them by the mind, and well penetrated them theoretically.

  17. 2.4

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods.

  18. 2.5

    Tassa tattha na heva kho sukhino dhammapadā plavanti;

    Though they’re happy there, passages of the teaching don’t come back to them.

  19. 2.6

    api ca kho bhikkhu iddhimā cetovasippatto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti.

    However, a mendicant with psychic powers, who has achieved mastery of the mind, teaches Dhamma to the assembly of gods.

  20. 2.7

    Tassa evaṁ hoti:

    They think:

  21. 2.8

    ‘ayaṁ vā so dhammavinayo, yatthāhaṁ pubbe brahmacariyaṁ acarin’ti.

    ‘I used to lead the spiritual life in this same teaching and training.’

  22. 2.9

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  23. 2.10

    atha so satto khippameva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  24. 2.11

    Seyyathāpi, bhikkhave, puriso kusalo bherisaddassa.

    Suppose a person was skilled in the sound of drums.

  25. 2.12

    So addhānamaggappaṭipanno bherisaddaṁ suṇeyya.

    While traveling along a road they hear the sound of drums.

  26. 2.13

    Tassa na heva kho assa kaṅkhā vā vimati vā:

    They wouldn’t have any doubts or uncertainties about whether

  27. 2.14

    ‘bherisaddo nu kho, na nu kho bherisaddo’ti.

    that was the sound of drums or not.

  28. 2.15

    Atha kho bherisaddotveva niṭṭhaṁ gaccheyya.

    They’d just conclude, ‘That’s the sound of drums.’

  29. 2.16

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    In the same way, take a mendicant who memorizes the teaching …

  30. 2.17

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

  31. 2.18

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

  32. 2.19

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods. …

  33. 2.20

    Tassa tattha na heva kho sukhino dhammapadā plavanti;

  34. 2.21

    api ca kho bhikkhu iddhimā cetovasippatto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti.

  35. 2.22

    Tassa evaṁ hoti:

  36. 2.23

    ‘ayaṁ vā so dhammavinayo, yatthāhaṁ pubbe brahmacariyaṁ acarin’ti.

  37. 2.24

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  38. 2.25

    atha so satto khippaṁyeva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  39. 2.26

    Sotānugatānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ, vacasā paricitānaṁ, manasānupekkhitānaṁ, diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṁ ayaṁ dutiyo ānisaṁso pāṭikaṅkho.

    This is the second benefit you can expect when the teachings have been followed by ear, consolidated by voice, examined by the mind, and well penetrated theoretically.

  40. 3.1

    Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    Furthermore, take a mendicant who memorizes the teaching—

  41. 3.2

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

    statements, mixed prose & verse, discussions, verses, inspired exclamations, legends, stories of past lives, amazing stories, and elaborations.

  42. 3.3

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

    They’ve followed those teachings by ear, consolidated them by voice, examined them by the mind, and well penetrated them theoretically.

  43. 3.4

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods.

  44. 3.5

    Tassa tattha na heva kho sukhino dhammapadā plavanti, napi bhikkhu iddhimā cetovasippatto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti;

    But passages of the teaching don’t come back to them when they’re happy, nor does a mendicant with psychic powers … teach Dhamma to the assembly of gods.

  45. 3.6

    api ca kho devaputto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti.

    However, a godling teaches Dhamma to the assembly of gods.

  46. 3.7

    Tassa evaṁ hoti:

    They think:

  47. 3.8

    ‘ayaṁ vā so dhammavinayo, yatthāhaṁ pubbe brahmacariyaṁ acarin’ti.

    ‘I used to lead the spiritual life in this same teaching and training.’

  48. 3.9

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  49. 3.10

    atha so satto khippaṁyeva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  50. 3.11

    Seyyathāpi, bhikkhave, puriso kusalo saṅkhasaddassa.

    Suppose a person was skilled in the sound of horns.

  51. 3.12

    So addhānamaggappaṭipanno saṅkhasaddaṁ suṇeyya.

    While traveling along a road they hear the sound of horns.

  52. 3.13

    Tassa na heva kho assa kaṅkhā vā vimati vā:

    They wouldn’t have any doubt about whether

  53. 3.14

    ‘saṅkhasaddo nu kho, na nu kho saṅkhasaddo’ti.

    that was the sound of horns or not.

  54. 3.15

    Atha kho saṅkhasaddotveva niṭṭhaṁ gaccheyya.

    They’d just conclude, ‘That’s the sound of horns.’

  55. 3.16

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    In the same way, take a mendicant who memorizes the teaching …

  56. 3.17

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

  57. 3.18

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

  58. 3.19

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods. …

  59. 3.20

    Tassa tattha na heva kho sukhino dhammapadā plavanti, napi bhikkhu iddhimā cetovasippatto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti;

  60. 3.21

    api ca kho devaputto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti.

  61. 3.22

    Tassa evaṁ hoti:

  62. 3.23

    ‘ayaṁ vā so dhammavinayo, yatthāhaṁ pubbe brahmacariyaṁ acarin’ti.

  63. 3.24

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  64. 3.25

    atha so satto khippaṁyeva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  65. 3.26

    Sotānugatānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ, vacasā paricitānaṁ, manasānupekkhitānaṁ, diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṁ ayaṁ tatiyo ānisaṁso pāṭikaṅkho.

    This is the third benefit you can expect when the teachings have been followed by ear, consolidated by voice, examined by the mind, and well penetrated theoretically.

  66. 4.1

    Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    Furthermore, take a mendicant who memorizes the teaching—

  67. 4.2

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

    statements, mixed prose & verse, discussions, verses, inspired exclamations, legends, stories of past lives, amazing stories, and elaborations.

  68. 4.3

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

    They’ve followed those teachings by ear, consolidated them by voice, examined them by the mind, and well penetrated them theoretically.

  69. 4.4

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods.

  70. 4.5

    Tassa tattha na heva kho sukhino dhammapadā plavanti, napi bhikkhu iddhimā cetovasippatto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti, napi devaputto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti;

    But passages of the teaching don’t come back to them when they’re happy, and neither a mendicant with psychic powers … nor a godling teaches Dhamma to the assembly of gods.

  71. 4.6

    api ca kho opapātiko opapātikaṁ sāreti:

    But a being who has been reborn spontaneously reminds another such being:

  72. 4.7

    ‘sarasi tvaṁ, mārisa, sarasi tvaṁ, mārisa, yattha mayaṁ pubbe brahmacariyaṁ acarimhā’ti.

    ‘Do you remember, good fellow? Do you remember where we used to lead the spiritual life?’

  73. 4.8

    So evamāha:

    He says:

  74. 4.9

    ‘sarāmi, mārisa, sarāmi, mārisā’ti.

    ‘I remember, good fellow, I remember!’

  75. 4.10

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  76. 4.11

    atha so satto khippaṁyeva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  77. 4.12

    Seyyathāpi, bhikkhave, dve sahāyakā sahapaṁsukīḷikā.

    Suppose there were two friends who had played together in the sand.

  78. 4.13

    Te kadāci karahaci aññamaññaṁ samāgaccheyyuṁ.

    Some time or other they’d meet.

  79. 4.14

    Añño pana sahāyako sahāyakaṁ evaṁ vadeyya:

    And one friend would say to the other:

  80. 4.15

    ‘idampi, samma, sarasi, idampi, samma, sarasī’ti.

    ‘Do you remember this, my dear? Do you remember that, my dear?’

  81. 4.16

    So evaṁ vadeyya:

    They’d say:

  82. 4.17

    ‘sarāmi, samma, sarāmi, sammā’ti.

    ‘I remember, my dear, I remember!’

  83. 4.18

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu dhammaṁ pariyāpuṇāti—

    In the same way, take a mendicant who memorizes the teaching …

  84. 4.19

    suttaṁ, geyyaṁ, veyyākaraṇaṁ, gāthaṁ, udānaṁ, itivuttakaṁ, jātakaṁ, abbhutadhammaṁ, vedallaṁ.

  85. 4.20

    Tassa te dhammā sotānugatā honti, vacasā paricitā, manasānupekkhitā, diṭṭhiyā suppaṭividdhā.

  86. 4.21

    So muṭṭhassati kālaṁ kurumāno aññataraṁ devanikāyaṁ upapajjati.

    But they die unmindful and are reborn in one of the orders of gods. …

  87. 4.22

    Tassa tattha na heva kho sukhino dhammapadā plavanti, napi bhikkhu iddhimā cetovasippatto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti, napi devaputto devaparisāyaṁ dhammaṁ deseti;

  88. 4.23

    api ca kho opapātiko opapātikaṁ sāreti:

  89. 4.24

    ‘sarasi tvaṁ, mārisa, sarasi tvaṁ, mārisa, yattha mayaṁ pubbe brahmacariyaṁ acarimhā’ti.

  90. 4.25

    So evamāha:

  91. 4.26

    ‘sarāmi, mārisa, sarāmi, mārisā’ti.

  92. 4.27

    Dandho, bhikkhave, satuppādo;

    Memory comes up slowly,

  93. 4.28

    atha kho so satto khippaṁyeva visesagāmī hoti.

    but then that being quickly reaches distinction.

  94. 4.29

    Sotānugatānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ, vacasā paricitānaṁ, manasānupekkhitānaṁ, diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṁ ayaṁ catuttho ānisaṁso pāṭikaṅkho.

    This is the fourth benefit you can expect when the teachings have been followed by ear, consolidated by voice, examined by the mind, and well penetrated theoretically.

  95. 4.30

    Sotānugatānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ, vacasā paricitānaṁ, manasānupekkhitānaṁ diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṁ ime cattāro ānisaṁsā pāṭikaṅkhā”ti.

    You can expect these four benefits when the teachings have been followed by ear, consolidated by voice, examined by the mind, and well penetrated theoretically.”

  96. 4.31

    Paṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an4.191
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ