SN 21.12

Sahāyakasutta

The Buddha praises two friends who are students of Venerable Mahākappina.

ฉบับหลวงสหายสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ภิกษุผู้เป็นเพื่อนกัน ๒ รูป ซึ่งเป็นสัทธิวิหาริกของท่านพระมหากัปปินะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ฯ

พระผู้มีพระภาคได้ทอดพระเนตรเห็นเธอทั้ง ๒ มาอยู่แต่ไกล จึงตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาตรัสถามว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย พวกเธอเห็นภิกษุสหาย ๒ รูปผู้เป็นสัทธิวิหาริกของมหากัปปินะกำลังมาอยู่นั่นหรือไม่ ฯ

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า เห็น พระเจ้าข้า ฯ

พ. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ๒ รูปนั่นแล มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก แต่ไม่ได้สมาบัติ ที่เธอไม่เคยเข้าง่ายนัก เธอทั้ง ๒ กระทำให้แจ้งซึ่งที่สุดแห่งพรหมจรรย์อันยอดเยี่ยม ซึ่งกุลบุตรทั้งหลายออกบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบต้องการนั้น ด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเองในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ ฯ

พระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้แล้ว จึงได้ตรัสคาถาประพันธ์ต่อไปว่า

ภิกษุเหล่านี้เป็นสหายกัน เป็นผู้มีความรู้คู่เคียงกันมาตลอดกาลนาน สัทธรรมของเธอเหล่านั้นย่อมเทียบเคียงได้ในธรรมที่พระพุทธเจ้าประกาศแล้ว เธออันกัปปินะแนะนำดีแล้วในธรรมที่พระอริยเจ้าประกาศแล้ว เธอทั้งสองชำนะมารพร้อมทั้งพาหนะได้แล้ว ย่อมทรงไว้ซึ่งอัตภาพมีในที่สุด ดังนี้ ฯ

จบสูตรที่ ๑๒

จบภิกขุสังยุตต์ที่ ๙

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. โกลิตสูตร ๒. อุปติสสสูตร ๓. ฆฏสูตร ๔. นวสูตร ๕. สุชาตสูตร ๖. ภัททีสูตร ๗. วิสาขสูตร ๘. นันทสูตร ๙. ติสสสูตร ๑๐. เถรนามสูตร ๑๑. กัปปินสูตร ๑๒. สหายสูตร ฯ

รวมสังยุตต์ที่มีในภาคนี้ คือ ๑. อภิสมยสังยุตต์ ๒. ธาตุสังยุตต์ ๓. อนมตัคคสังยุตต์ ๔. กัสสปสังยุตต์ ๕. ลาภสังการสังยุตต์ ๖. ราหุลสังยุตต์ ๗. ลักขณสังยุตต์ ๘. โอปัมมสังยุตต์ ๙. ภิกขุสังยุตต์ ฯ

จบนิทานวรรคสังยุตต์

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 21.12

    Linked Discourses 21.12

  2. 0.2

    1. Bhikkhuvagga

    1. Monks

  3. Sahāyakasutta

    Companions

  4. 1.1

    Sāvatthiyaṁ viharati.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    Atha kho dve bhikkhū sahāyakā āyasmato mahākappinassa saddhivihārino yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu.

    Then two mendicants who were companions, protégés of Venerable Mahākappina, went to the Buddha.

  6. 1.3

    Addasā kho bhagavā te bhikkhū dūratova āgacchante.

    The Buddha saw them coming off in the distance,

  7. 1.4

    Disvāna bhikkhū āmantesi:

    and addressed the mendicants:

  8. 1.5

    “passatha no tumhe, bhikkhave, ete bhikkhū sahāyake āgacchante kappinassa saddhivihārino”ti?

    “Mendicants, do you see those monks coming who are companions, protégés of Venerable Mahākappina?”

  9. 1.6

    “Evaṁ, bhante”.

    “Yes, sir.”

  10. 1.7

    “Ete kho te bhikkhū mahiddhikā mahānubhāvā.

    “Those mendicants are very mighty and powerful.

  11. 1.8

    Na ca sā samāpatti sulabharūpā, yā tehi bhikkhūhi asamāpannapubbā.

    It’s not easy to find an attainment that they have not already attained.

  12. 1.9

    Yassa catthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṁ pabbajanti tadanuttaraṁ brahmacariyapariyosānaṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharantī”ti.

    And they’ve realized the supreme culmination of the spiritual path in this very life. They live having achieved with their own insight the goal for which gentlemen rightly go forth from the lay life to homelessness.”

  13. 2.1

    Idamavoca bhagavā.

    That is what the Buddha said.

  14. 2.2

    Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

    Then the Holy One, the Teacher, went on to say:

  15. 3.1

    “Sahāyāvatime bhikkhū,

    “These companion mendicants

  16. 3.2

    cirarattaṁ sametikā;

    have been together for a long time.

  17. 3.3

    Sameti nesaṁ saddhammo,

    The true teaching has brought them together,

  18. 3.4

    dhamme buddhappavedite.

    the teaching proclaimed by the Buddha.

  19. 4.1

    Suvinītā kappinena,

    They’ve been well trained by Kappina

  20. 4.2

    dhamme ariyappavedite;

    in the teaching proclaimed by the Noble One.

  21. 4.3

    Dhārenti antimaṁ dehaṁ,

    They bear their final body,

  22. 4.4

    jetvā māraṁ savāhinin”ti.

    having vanquished Māra with his legions.”

  23. 4.5

    Dvādasamaṁ.

  24. 4.6

    Bhikkhuvaggo paṭhamo.

  25. 5.0

    Tassuddānaṁ

  26. 5.1

    Kolito upatisso ca,

  27. 5.2

    ghaṭo cāpi pavuccati;

  28. 5.3

    Navo sujāto bhaddi ca,

  29. 5.4

    visākho nando tisso ca;

  30. 5.5

    Theranāmo ca kappino,

  31. 5.6

    sahāyena ca dvādasāti.

  32. 5.7

    Bhikkhusaṁyuttaṁ samattaṁ.

    The Linked Discourses on monks are complete.

  33. 5.8

    Nidānavaggo dutiyo.

  34. 6.0

    Tassuddānaṁ

  35. 6.1

    Nidānābhisamayadhātu,

  36. 6.2

    anamataggena kassapaṁ;

  37. 6.3

    Sakkārarāhulalakkhaṇo,

  38. 6.4

    opammabhikkhunā vaggo.

  39. 6.5

    Dutiyo tena pavuccatīti.

  40. 6.6

    Nidānavaggasaṁyuttapāḷi niṭṭhitā.

    The Book of Causality is finished.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn21.12
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ