Section ๔

ในพระราชบัญญัตินี “น้า” หมายความว่า น้าในบรรยากาศ น้าบนผิวดิน น้าใต้ดิน และน้าทะเล “ทรัพยากรน้า” หมายความว่า น้า ทรัพยากรน้าสาธารณะ แหล่งต้นน้าล้าธาร แหล่งกักเก็บน้า คลองส่งน้า พืนที่ทางน้าหลาก ไม่ว่าจะเกิดขึนตามธรรมชาติหรือมนุษย์สร้างขึน และสิ่งอื่นที่ใช้ เพื่อการบริหารจัดการน้า และให้หมายความรวมถึงน้าจากแหล่งน้าระหว่างประเทศและแหล่งน้าต่างประเทศ ที่ประเทศไทยอาจน้ามาใช้ประโยชน์ได้ “ทรัพยากรน้าสาธารณะ” หมายความว่า น้าในแหล่งน้าที่ประชาชนใช้หรือที่สงวนไว้ ให้ประชาชนใช้ร่วมกัน หรือโดยสภาพประชาชนอาจใช้ประโยชน์ร่วมกัน และให้หมายความรวมถึง แม่น้า ล้าคลอง ทางน้า บึง แหล่งน้าใต้ดิน ทะเลสาบ น่านน้าภายใน ทะเลอาณาเขต พืนที่ชุ่มน้า แหล่งน้าตามธรรมชาติอื่น ๆ แหล่งน้าที่รัฐจัดสร้างหรือพัฒนาขึนเพื่อให้ประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกัน แหล่งน้าระหว่างประเทศที่อยู่ภายในเขตประเทศไทยซึ่งประชาชนน้ามาใช้ประโยชน์ได้ ทางน้าชลประทาน ตามกฎหมายว่าด้วยการชลประทาน และน้าบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้าบาดาล “การใช้น้า” หมายความว่า การด้าเนินกิจกรรมในทรัพยากรน้าสาธารณะเพื่อการอุปโภค บริโภค การรักษาระบบนิเวศ จารีตประเพณี การบรรเทาสาธารณภัย เกษตรกรรม อุตสาหกรรม พาณิชยกรรม การท่องเที่ยว คมนาคม การประปา การผลิตพลังงาน หรือเพื่อประโยชน์อื่นใด ไม่ว่าจะท้าให้น้ามีปริมาณเปลี่ยนไปหรือไม่ก็ตาม เลม่ ๑๓๕ ตอนที่ ๑๑๒ ก หนา้ ๔๖ ราชกิจจานุเบกษา ๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๑ “ลุ่มน้า” หมายความว่า บริเวณพืนที่ซึ่งครอบคลุมล้าน้าธรรมชาติซึ่งเป็นแหล่งที่รวมน้า ให้ไหลลงสู่ล้าน้าตามที่ก้าหนดโดยพระราชกฤษฎีกา “ภาวะน้าแล้ง” หมายความว่า สภาวะที่ปริมาณน้า ปริมาณการไหลของน้าหรือระดับน้าลดลง อย่างต่อเนื่องจนอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อการด้ารงชีวิตของคน สัตว์ และพืชที่อยู่ในพืนที่ใดพืนที่หนึ่ง “ภาวะน้าท่วม” หมายความว่า สภาวะที่ปริมาณน้า ปริมาณการไหลของน้าหรือระดับน้าเพิ่มขึน อย่างต่อเนื่อง หรือไหลหลาก หรือฉับพลันจนอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อการด้ารงชีวิตของคน สัตว์ และพืชที่อยู่ในพืนที่ใดพืนที่หนึ่ง แต่ไม่รวมถึงภาวะน้าขึนและน้าลงซึ่งเป็นปรากฏการณ์ปกติตามธรรมชาติ “ผังน้ำ” หมายความว่า แผนที่หรือแผนผังแสดงระบบทางน้าที่มีน้าไหลผ่าน ซึ่งเชื่อมโยงกัน ตังแต่ต้นน้าจนถึงทางออกสู่พืนที่แหล่งน้า ทะเล หรือทางออกทางน้าระหว่างประเทศ ซึ่งระบบทางน้า ดังกล่าวครอบคลุมทังแม่น้า ล้าคลอง ห้วย หนอง บึง กุด ป่าบุ่ง ป่าทาม พืนที่ชุ่มน้า พืนที่แหล่งกัก เก็บน้า พืนที่ทางน้าหลาก พืนที่น้านอง พืนที่ลุ่มต่้า ทางน้าหรือพืนที่อื่นใดที่มีลักษณะท้านองเดียวกัน ไม่ว่าจะเกิดขึนตามธรรมชาติหรือมนุษย์สร้างขึน โดยทางน้าดังกล่าวอาจมีน้าไหลผ่านตลอดทังปีหรือ บางช่วงเวลาก็ได้ “กรรมการ” หมายความว่า กรรมการทรัพยากรน้าแห่งชาติ “เลขาธิการ” หมายความว่า เลขาธิการส้านักงานทรัพยากรน้าแห่งชาติ “ส้านักงาน” หมายความว่า ส้านักงานทรัพยากรน้าแห่งชาติ “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร และสหกรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม หรือรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงมหาดไทย แล้วแต่กรณี แต่งตังให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี “หน่วยงานของรัฐ” หมายความว่า ราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค รัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ “องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล องค์การ บริหารส่วนต้าบล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่มีกฎหมายจัดตัง เลม่ ๑๓๕ ตอนที่ ๑๑๒ ก หนา้ ๔๗ ราชกิจจานุเบกษา ๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๑