๑

พึงทราบวินิจฉัยในมณิภัททสูตรที่ ๔ ต่อไปนี้ :-

บทว่า สุขเมธติ ได้แก่ ย่อมได้ความสุข.

บทว่า สุเว เสยฺโย ความว่า ประเสริฐเป็นนิตย์.

บทว่า เวรา น ปริมุจฺจติ ความว่า ย่อมไม่หลุดพ้นจากเวรด้วยเหตุเท่านี้ว่า เรามีสติ.

บทว่า ยสฺส ได้แก่ ของพระอรหันต์ใด.

บทว่า อหึสาย ได้แก่ ในกรุณาและในส่วนเบื้องต้นแห่งกรุณา.

บทว่า เมตฺตํ โส ความว่า พระอรหันต์นั้นเจริญเมตตาและส่วนเบื้องต้นแห่งเมตตา.

อีกอย่างหนึ่ง ส่วนเรียกว่า อํโส. ชื่อว่าส่วนแห่งเมตตา เพราะอรรถว่าเขามีส่วนเมตตา.

มีอธิบายดังนี้ว่า ใจของพระอรหันต์ใดยินดีแล้วในความไม่เบียดเบียนตลอดกาลทั้งปวง. อนึ่ง ส่วนแห่งเมตตาของพระอรหันต์ใดมีอยู่ในสรรพสัตว์ ดูก่อนยักษ์ ชื่อว่าเวรของพระอรหันต์นั้น จึงไม่มีกับบุคคลไรๆ.

จบอรรถกถามณิภัททสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------