๑

พึงทราบวินิจฉัยในคิหิสามีจิสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า คิหิสามีจิปฏิปทํ ได้แก่ ซึ่งข้อปฏิบัติอันสมควรแก่คฤหัสถ์.

บทว่า ปจฺจุปฏฺฐิโต โหติ ความว่า ตั้งสติไว้มั่น เพราะท่านประสงค์จะนำไปถวาย. อธิบายว่า เข้าไปถวายจีวรแก่ภิกษุสงฆ์.

บทว่า อุปฏฐิตา แปลว่า ผู้บำรุง.

บทว่า เตสํ ทิวา จ รตฺโต จ ความว่า ก็บัณฑิตเหล่าใดย่อมบำรุงด้วยปัจจัย ๔ อย่างนี้ บุญย่อมเจริญแก่บัณฑิตเหล่านั้น ทุกเมื่อทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืน ด้วยอำนาจการบริจาคและด้วยการระลึกถึง.

บทว่า สคฺคญฺจ กมติฏฺฐานํ ความว่า บัณฑิตผู้เป็นเช่นนั้น ครั้งทำกรรมอันเจริญแล้ว ย่อมไปสู่สัคคสถาน.

ในพระสูตรทั้ง ๔ เหล่านั้น ตรัสข้อปฏิบัติสำหรับผู้ครองเรือน ย่อมควรแก่คฤหัสถ์ผู้เป็นโสดาบันและสกทาคามีด้วย.

จบอรรถกถาคิหิสามิจิสูตรที่ ๑๐ จบปุญญาภิสันทวรรควรรณนาที่ ๑ -----------------------------------------------------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปุญญาภิสันทสูตรที่ ๑

๒. ปุญญาภิสันทสูตรที่ ๒

๓. สังวาสสูตรที่ ๑

๔. สังวาสสูตรที่ ๒

๕. สมชีวิสูตรที่ ๑

๖. สมชีวิสูตรที่ ๒

๗. สุปปวาสาสูตร

๘. สุทัตตสูตร

๙. โภชนสูตร

๑๐. คิหิสามีจิสูตร ฯ -----------------------------------------------------