经典 · 本册其他条目เล่ม ๒๒
อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ สัทธรรมวรรคที่ ๑ ๑๐. ทุพพิโนทยสูตร
อรรถกถาแปลไทย
อรรถกถาแปลไทย · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
印本前页文字
อรรถกถาทุพพิโนทยสูตรที่ ๑๐
พึงทราบวินิจฉัยในทุพพิโนทยสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ทุปฺปฏิวิโนทยา ความว่า ฐานะทั้งหลายใดย่อมมีเพื่อยังกิจมีการรื่นเริงเป็นต้นให้เกิดขึ้น เมื่อฐานะนั้นๆ ยังไม่สิ้นสุดเป็นอันนำออกยาก ข่มได้ยาก.
ความเป็นผู้ประสงค์จะกล่าวท่านเรียกว่าปฏิภาณ.
ธรรม ๕ อย่างนี้ ระงับยาก ไม่ใช่ระงับได้ง่าย แต่สามารถระงับได้ด้วยปัจจเวกขณะ (การพิจารณา) และอนุสาสนะ (การสั่งสอน) อันสมควรโดยอุบาย โดยเหตุ ด้วยประการฉะนี้.
จบอรรถกถาทุพพิโนทยสูตรที่ ๑๐ จบสัทธัมมวรรควรรรณนาที่ ๑ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
สัทธรรมนิยามสูตร ๓ สูตร
สัทธรรมสัมโมสสูตร ๓ สูตร
ทุกถาสูตร
สารัชชสูตร
อุทายิสูตร
ทุพพิโนทยสูตร ฯ -----------------------------------------------------