๑
อรรถกถาแปลไทย
อรรถกถาอุโปสถสูตรที่ ๑๐
อุโปสถสูตรที่ ๑๐ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
บทว่า นิสินฺโน โหติ ความว่า พระศาสดาประทับนั่งบนรัตนปราสาทของอุบาสิกา เพื่อกระทำอุโปสถ. ก็พระศาสดา ครั้นประทับนั่งแล้วทรงตรวจดูจิตของภิกษุทั้งหลาย ทรงเห็นบุคคลทุศีลคนหนึ่ง ทรงพระดำริว่า ถ้าเราจักแสดงปาติโมกข์ทั้งที่บุคคลนี้นั่งอยู่นั่นแหละ ศีรษะของเขาจักแตก ๗ เสี่ยงดังนี้แล้ว จึงได้ดุษณีภาพ เพื่ออนุเคราะห์เขา.
บทว่า อภิกฺกนฺตา แปลว่า ล่วงไปแล้ว สิ้นไปแล้ว.
บทว่า อุทฺธเสฺต อรุเณ ได้แก่ เมื่อเริ่มอรุณขึ้น.
บทว่า นนฺทิมุขิยา ได้แก่ ราตรีจวนสว่างแล้ว.
บทว่า อปริสุทฺธา อานนฺท ปริสา ความว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ตรัสว่า บุคคลโน้นไม่บริสุทธิ์ แต่ตรัสว่า บริษัทไม่บริสุทธิ์.
คำที่เหลือในที่ทุกแห่งง่ายทั้งสิ้นแล.
จบอรรถกถาอุโปสถสูตรที่ ๑๐ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. เวรัญชสูตร
๒. สีหสูตร
๓. อาชัญญสูตร
๔. ขฬุงคสูตร
๕. มลสูตร
๖. ทูตสูตร
๗. พันธนสูตรที่ ๑
๘. พันธนสูตรที่ ๒
๙. ปหาราทสูตร
๑๐. อุโปสถสูตร ฯ -----------------------------------------------------