๑

วรรคที่ ๗ อิจฉาสูตรที่ ๑ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ปวิวิตฺตสฺส ได้แก่ สงัดแล้วด้วยกายวิเวก.

บทว่า นิรายตฺตวุตฺติโน ได้แก่ ผู้มีวิปัสสนากรรมไม่เป็นไปเนื่องกันในอารมณ์ไหนๆ.

บทว่า ลาภาย ได้แก่ เพื่อได้ปัจจัย ๔.

บทว่า โส จ ปริเทวิ จ แปลว่า ความเศร้าโศกและความรำพัน.

บาลีว่า โสจิจฺจ ปริเทวิจฺจ ดังนี้ก็มี.

บทว่า จุโต จ สทฺธมฺมา ได้แก่ เคลื่อนจากพระสัทธรรมคือวิปัสสนาในขณะนั้นนั่นเอง.

ในพระสูตรนี้ตรัสทั้งวัฏฏะและวิวัฏฏะ.

จบอรรถกถาอิจฉาสูตรที่ ๑ -----------------------------------------------------