อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อุบาสกวรรคที่ ๕ ๒. เวรสูตร

เวรสูตรที่ ๒ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ภยานิ ได้แก่ ภัยคือความสะดุ้งแห่งจิต.

บทว่า เวรานิ ได้แก่ อกุศลเวรและบุคคลเวร.

บทว่า อริโย จสฺส ญาโย ได้แก่ มรรคพร้อมกับวิปัสสนา.

บทว่า อิติ อิมสฺมึ สติ อิทํ โหติ ความว่า เมื่อเหตุมีอวิชชาเป็นต้นนี้มีอยู่อย่างนี้ ผลมีสังขารเป็นต้นจึงมี.

บทว่า อิมสฺสุปฺปาทา อิทํ อุปฺปชฺชติ ความว่า สหชาตปัจจัยอันใดมีอยู่ เพราะความเกิดขึ้นแห่งสหชาตปัจจัยนั่น ผลนอกนี้ชื่อว่าย่อมเกิด.

บทว่า อิมสฺมึ อสฺสติ ความว่า เมื่อเหตุมีอวิชชาเป็นต้นไม่มี ผลมีสังขารเป็นต้นก็ไม่มี.

บทว่า อิมสฺส นิโรธา ความว่า เพราะความไม่เป็นไปแห่งเหตุ ความไม่เป็นไปแห่งผลก็มี.

จบอรรถกถาเวรสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------