๕. สกมานสูตร
仅原文 · 不作诠释ข้อ ๓๒–๓๓พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค2 条2 个版本
巴利文与译文
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค สกมานสูตรที่ ๕
ปญฺจมํ สกมานสุตฺตํ
๓๒
(เทวดากล่าวว่า) เมื่อนกทั้งหลายพักร้อน ในเวลาตะวันเที่ยง ป่าใหญ่ ประหนึ่งว่าครวญคราง ความครวญครางของป่านั้นเป็นภัย ปรากฏแก่ข้าพเจ้า ฯ
ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล สนฺนิสินฺเนสุ ปกฺขิสุ ปลาเตว มหารญฺญํ ตํ ภยํ ปฏิภาติ มนฺติ ฯ
๓๓
(พระผู้มีพระภาคตรัสว่า) เมื่อนกทั้งหลายพักร้อน ในเวลาตะวันเที่ยง ป่าใหญ่ ประหนึ่งว่าครวญคราง นั้นเป็นความยินดีปรากฏแก่เรา ฯ
ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล สนฺนิสินฺเนสุ ปกฺขิสุ ปลาเตว มหารญฺญํ สา รตี ปฏิภาติ มนฺติ ฯ