๑. นัจจคีตสูตร ๒. อุจจาสยนสูตร ๓. ชาตรูปรชตสูตร ๔. อามกธัญญสูตร ๕. อามกมังสสูตร ๖. กุมาริกสูตร ๗. ทาสีทาสสูตร ๘. อเชฬกสูตร ๙. กุกกุฏสูกรสูตร ๑๐. หัตถิควัสสสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๒. สัจจสังยุต] ๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค ๓. ชาตรูปรชตสูตร ๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค หมวดว่าด้วยอามกธัญญเปยยาลที่ ๓ ๑. นัจจคีตสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ฯ
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ ฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และดูการละเล่นอันเป็นข้าศึกแก่กุศลมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และดูการละเล่นอัน เป็นข้าศึกแก่กุศลมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ นัจจคีตสูตรที่ ๑ จบ ๒. อุจจาสยนสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากที่นอนสูงใหญ่
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจาก ที่นอนสูงใหญ่มีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากที่นอนสูงใหญ่มีจำนวนมาก กว่า ฯลฯ อุจจาสยนสูตรที่ ๒ จบ ๓. ชาตรูปรชตสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับทองและเงิน
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับทองและเงินมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับทองและเงินมีจำนวนมาก กว่า ฯลฯ ชาตรูปรชตสูตรที่ ๓ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๔๗} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๒. สัจจสังยุต] ๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค ๗. ทาสีทาสสูตร ๔. อามกธัญญสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับธัญญาหารดิบ
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับธัญญาหารดิบมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับธัญญาหารดิบมี จำนวนมากกว่า ฯลฯ อามกธัญญสูตรที่ ๔ จบ ๕. อามกมังสสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับเนื้อดิบ
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับเนื้อดิบมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับเนื้อดิบมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ อามกมังสสูตรที่ ๕ จบ ๖. กุมาริกสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับสตรีและกุมารี
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับสตรีและกุมารีมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับสตรีและกุมารีมีจำนวน มากกว่า ฯลฯ กุมาริกสูตรที่ ๖ จบ ๗. ทาสีทาสสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับทาสหญิงและทาสชาย
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับทาสหญิงและทาสชายมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับทาสหญิงและ ทาสชายมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ ทาสีทาสสูตรที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๔๘} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๒. สัจจสังยุต] ๙. ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ๘. อเชฬกสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับแพะและแกะ
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับแพะและแกะมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับแพะและแกะมีจำนวน มากกว่า ฯลฯ อเชฬกสูตรที่ ๘ จบ ๙. กุกกุฏสูกรสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับไก่และสุกร
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับไก่และสุกรมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับไก่และสุกรมีจำนวนมากกว่า ฯลฯ กุกกุฏสูกรสูตรที่ ๙ จบ ๑๐. หัตถิควัสสสูตร ว่าด้วยสัตว์ที่เว้นขาดจากการรับช้าง โค ม้า ฯ
“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่เว้นขาดจากการ รับช้าง โค ม้า และลามีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่เว้นขาดจากการรับช้าง โค ม้า และลามีจำนวนมากกว่า ฯลฯ หัตถิควัสสสูตรที่ ๑๐ จบ ตติยอามกธัญญเปยยาลวรรคที่ ๙ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. นัจจคีตสูตร ๒. อุจจาสยนสูตร ๓. ชาตรูปรชตสูตร ๔. อามกธัญญสูตร ๕. อามกมังสสูตร ๖. กุมาริกสูตร ๗. ทาสีทาสสูตร ๘. อเชฬกสูตร ๙. กุกกุฏสูกรสูตร ๑๐. หัตถิควัสสสูตร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๔๙}