๑๐. ทุติยปุคคลสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๑๐. ทุติยปุคคลสูตร ว่าด้วยบุคคลผู้เป็นนาบุญของโลก สูตรที่ ๒
ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก @เชิงอรรถ : @ อภิ.ปุ. (แปล) ๓๖/๗/๑๓๘, ๒๐๗/๒๒๙ @ มีผลยิ่ง ในที่นี้หมายถึงมีผลอันยิ่งใหญ่ หรือประมาณมิได้ (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๓/๕๙-๖๐/๒๖๗) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๓ หน้า : ๓๕๓} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต [๒. ทุติยปัณณาสก์] ๑. โคตมีวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค บุคคล ๘ จำพวกไหนบ้าง คือ ๑. พระโสดาบัน ๒. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งโสดาปัตติผล ๓. พระสกทาคามี ๔. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล ๕. พระอนาคามี ๖. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล ๗. พระอรหันต์ ๘. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ จำพวกนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก บุคคล ๘ จำพวก คือบุคคลผู้ปฏิบัติ ๔ จำพวก และบุคคลผู้ตั้งอยู่ในผล ๔ จำพวก เป็นสงฆ์ผู้สูงส่งกว่าสัตว์ทั้งหลาย บุญย่อมมีผลยิ่งแก่มนุษย์ผู้มุ่งบุญบูชากระทำอยู่ ทานที่บุคคลให้ในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก ทุติยปุคคลสูตรที่ ๑๐ จบ โคตมีวรรคที่ ๑ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. โคตมีสูตร ๒. โอวาทสูตร ๓. สังขิตตสูตร ๔. ทีฆชาณุสูตร ๕. อุชชยสูตร ๖. ภยสูตร ๗. ปฐมอาหุเนยยสูตร ๘. ทุติยอาหุเนยยสูตร ๙. ปฐมปุคคลสูตร ๑๐. ทุติยปุคคลสูตร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๓ หน้า : ๓๕๔}