๑๐. อาหุเนยยสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๑๐. อาหุเนยยสูตร ว่าด้วยบุคคลผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย
ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่ของต้อนรับ ควรแก่ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลี เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยม ของโลก บุคคล ๙ จำพวกไหนบ้าง คือ ๑. พระอรหันต์ ๒. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล ๓. พระอนาคามี ๔. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล ๕. พระสกทาคามี ๖. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล ๗. พระโสดาบัน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๓ หน้า : ๔๔๙} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต [๑. ปฐมปัณณาสก์] ๑. สัมโพธิวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ๘. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งโสดาปัตติผล ๙. โคตรภูบุคคล ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๙ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก อาหุเนยยสูตรที่ ๑๐ จบ สัมโพธิวรรคที่ ๑ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. สัมโพธิสูตร ๒. นิสสยสูตร ๓. เมฆิยสูตร ๔. นันทกสูตร ๕. พลสูตร ๖. เสวนาสูตร ๗. สุตวาสูตร ๘. สัชฌสูตร ๙. ปุคคลสูตร ๑๐. อาหุเนยยสูตร @เชิงอรรถ : @ โคตรภูบุคคล หมายถึงท่านผู้เจริญวิปัสสนามีกำลังสูงสุด จิตอยู่ในหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างปุถุชนกับโสดา- @ปัตติมรรค (องฺ.นวก.อ. ๓/๘-๑๐/๒๙๑) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๓ หน้า : ๔๕๐}