经典 · 本册其他条目เล่ม ๒๓
๗. ปฐมพันธนสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
印本前页文字
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต [๑. ปฐมปัณณาสก์] ๒. มหาวรรค ๗. ปฐมพันธนสูตร ๗. ปฐมพันธนสูตร ว่าด้วยอาการที่เป็นเครื่องผูกใจ สูตรที่ ๑
ภิกษุทั้งหลาย สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยอาการ ๘ อย่าง อาการ ๘ อย่าง อะไรบ้าง คือ ๑. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยรูป ๒. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยรอยยิ้ม ๓. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยวาจา ๔. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยมารยาท ๕. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยดอกไม้หรือผลไม้ที่หักมาจากป่า ๖. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยกลิ่น ๗. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยรส ๘. สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยผัสสะ ภิกษุทั้งหลาย สตรีย่อมผูกบุรุษไว้ได้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แล สัตว์ที่ถูกผัสสะ ผูกไว้ ชื่อว่าถูกผูกไว้ด้วยดี ปฐมพันธนสูตรที่ ๗ จบ @เชิงอรรถ : @ มารยาท ในที่นี้หมายถึงธรรมเนียมเกี่ยวกับการนุ่งและการห่มเป็นต้น (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๓/๑๗/๒๔๐) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๓ หน้า : ๒๔๔}