๘. ทุติยปัจโจโรหณีสูตร

๑๒๐ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะแก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง พิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะ เป็นอย่างไร คือ อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ๑. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาทิฏฐิมีผลชั่วทั้งในภพนี้และภพหน้า ครั้น พิจารณาเห็นดังนี้แล้ว จึงละมิจฉาทิฏฐิ ลอยมิจฉาทิฏฐิ ๒. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาสังกัปปะมีผลชั่ว ... ๓. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาวาจามีผลชั่ว ... ๔. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉากัมมันตะมีผลชั่ว ... ๕. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาอาชีวะมีผลชั่ว ... ๖. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาวายามะมีผลชั่ว ... ๗. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาสติมีผลชั่ว ... ๘. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาสมาธิมีผลชั่ว ... {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๒๗๔} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต [๓. ตติยปัณณาสก์] ๒. ปัจโจโรหณิวรรค ๙. ปุพพังคมสูตร ๙. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาญาณะมีผลชั่ว ... ๑๐. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาวิมุตติมีผลชั่วทั้งในภพนี้และภพหน้า ครั้น พิจารณาเห็นดังนี้แล้ว จึงละมิจฉาวิมุตติ ลอยมิจฉาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า พิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะ ทุติยปัจโจโรหณีสูตรที่ ๘ จบ