经典 · 本册其他条目เล่ม ๒๔
๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
印本前页文字
๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้ง และที่ไม่ควรทำให้แจ้ง
ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและธรรมที่ไม่ควร ทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่า นั้นทูลรับสนองพระดำรัสแล้ว พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง อะไรบ้าง คือ ๑. มิจฉาทิฏฐิ ฯลฯ ๑๐. มิจฉาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๒๙๖} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต [๓. ตติยปัณณาสก์] ๕. อริยมัคควรรค ๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง อะไรบ้าง คือ ๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๑๐. สัมมาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง สัจฉิกาตัพพสูตรที่ ๑๐ จบ อริยมัคควรรคที่ ๕ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อริยมัคคสูตร ๒. กัณหมัคคสูตร ๓. สัทธัมมสูตร ๔. สัปปุริสธัมมสูตร ๕. อุปปาเทตัพพสูตร ๖. อาเสวิตัพพสูตร ๗. ภาเวตัพพสูตร ๘. พหุลีกาตัพพสูตร ๙. อนุสสริตัพพสูตร ๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ตติยปัณณาสก์ จบบริบูรณ์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๒๙๗}