๒. เทศนาสูตร

๒๑๗๒ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ ตถาคตสฺส ภิกฺขเว อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส เทฺว ธมฺมเทสนา ปริยาเยน ภวนฺติ กตมา เทฺว ปาปํ ปาปกโต ปสฺสถาติ อยํ ปฐมา ธมฺมเทสนา ปาปํ ปาปกโต ทิสฺวา ตตฺถ นิพฺพินฺทถ วิรชฺชถ วิมุจฺจถาติ อยมฺปิ ทุติยา ธมฺมเทสนา ตถาคตสฺส ภิกฺขเว อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส อิมา เทฺว ธมฺมเทสนา ปริยาเยน ภวนฺติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ ตถาคตสฺส พุทฺธสฺส สพฺพภูตานุกมฺปิโน ปริยายวจนํ ปสฺส เทฺว จ ธมฺมา ปกาสิตา ปาปกํ ปสฺสถ เฉกา ตตฺถ ปาปํ วิรชฺชถ ตโต วิรตฺตจิตฺตาเส ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสถาติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ ทุติยํ ฯ